ساخت وبلاگ لوازم جانبی سامسونگ لوازم جانبی اپل لوازم جانبی هواوی خرید اینترنتی محل تبلیغات شما
زندگی آرام

زندگی آرام

بهداشت روان کودکان

بهداشت روان کودکان

بسیار مهم میباشد. برای پدر و مادر شناخت نیازهای جسمی فرزندشان آسان است. مثل تغذیه، لباس های گرم به هنگام سرما، زمان خواب در ساعت مناسب. ولی نیازهای روحی و احساسی کودک ممکن است مشخص نباشد. سلامت روانی کودک باعث می شود تا بچه ها خوب تفکر نمایند، پیشرفت اجتماعی داشته و مهارت های جدید را به خوبی بیاموزند.. باما همراه باشید در فرانیاز

بهداشت روان کودکان در پورتال جامع فرانیاز



برای پدر و مادر شناخت نیازهای جسمی فرزندشان آسان است.

مثل تغذیه، لباس های گرم به هنگام سرما، زمان خواب در ساعت مناسب.

ولی نیازهای روحی و احساسی کودک ممکن است مشخص نباشد.

سلامت روانی کودک باعث می شود تا بچه ها خوب تفکر نمایند،

پیشرفت اجتماعی داشته و مهارت های جدید را به خوبی بیاموزند.

علاوه بر این، دوستان خوب و کلمات تشویق آمیز از جانب بزرگسالان همه

برای کمک به پیشبرد اعتماد به نفس و ایجاد عزت نفس مهم بوده و نگرش او را نسبت به زندگی بهبود می بخشد.


به کودکان محبت بدون قید و شرط نثار کنید

عشق، امنیت و پذیرش باید در قلب افراد خانواده باشد.کودکان نیاز دارند

تا مطمئن شوند که عشق شما بستگی به اعمال آنها ندارد. اشتباهات

و شکست ها را باید انتظار داشت و پذیرفت. اعتماد در خانه ای رشد

می کند که مملو از محبت و توجه بی قید و شرط باشد.

بهداشت رو

ان کودکان

اعتماد و عزت نفس کودکان راپرورش دهید


آنها را تحسین کنید

تشویق کودکان به برداشتن اولین قدم ها و یا ترغیب توانایی آنها

برای یادگیری یک بازی جدید به بچه ها کمک می کند تا برای کشف و آموختن

در باره محیط شان تمایل پیدا کنند. بگذارید کودکان در محیطی امن، که صدمه ای

به آنها وارد نشود، بازی کنند و چیزهایی کشف نمایند. گاهگاهی با لبخند زدن و

صحبت کردن به آنها اطمینان ببخشید. در فعالیت آنها شرکت داشته باشید.

توجه شما در به وجود آوردن اعتماد به نفس و عزت نفس آنها مؤثر می باشد.


اهداف معقول تعیین نمایید

بچه های کوچک نیاز به اهداف واقع بینانه دارند که آرزوهای آنها را با توانایی

هایشان مطابقت دهد. بچه های بزرگ تر با کمک شما می توانند فعالیت هایی

را انتخاب نمایند که توانایی های آنها را آزموده و اعتماد به نفس شان را زیاد نماید.


صادق باشید

شکست هایتان را از کودکان پنهان نکنید. برای آنها مهم است

که بدانند همه ما اشتباه می کنیم. این مسئله بسیار اطمینان

بخش است که بدانند بزرگ ترها بی نقص نیستند.

بهداشت روان

کودکان

از اظهار نظرهای کنایه آمیز پرهیز کنید

اگر بچه ای در یک بازی می بازد یا از امتحانی رد می شود،

توجه کنید که احساس او در باره این موقعیت چیست. کودکان ممکن است

مأیوس شده و نیاز به گفتگویی تحرک بخش داشته باشند. بعدا وقتی

آمادگی داشتند با آنها گفتگو کرده و به آنها اطمینان خاطر ببخشید.

بچه ها را تشویق کنید که نه تنها تمام تقلای خود را به کار گیرند و کار

را به بهترین وجه انجام دهند بلکه از پیشرفت کار نیز لذت ببرند. فعالیت های

جدیدی را که به کودکان کارهای گروهی، اعتماد به نفس

و مهارت های تازه را آموزش می دهد امتحان کنید.


برای بازی وقت بگذارید


بچه ها را به بازی کردن تشویق کنید

برای بچه ها بازی فقط سرگرمی است. زنگ تفریح برای رشد

آنان به اندازه غذا و مراقبت مهم است. زنگ تفریح به کودکان کمک می کند

تا خلاق بوده، مهارت های حل مشکلات را بیاموزند و کنترل شخصی را یاد بگیرند.

بازی های سخت که شامل دویدن و فریاد زدن می باشند نه فقط تفریح هستند،

بلکه به بچه ها کمک می کنند تا از نظر جسمی و روانی سالم باشند.

بهداشت ر

وان کودکان

کودکان به همبازی نیاز دارند

بعضی وقت ها برای بچه ها مهم است که زمانی را با همسن

و سالان خود بگذرانند. از طریق بازی با دیگران کودکان توانایی ها و ضعف های

خود را کشف می کنند و یاد می گیرند که با دیگران کنار بیایند. برای بچه ها

برنامه مناسب از طریق همسایه ها، گروههای اجتماعی محلی، مدارس، پارک محل خود در نظر بگیرید.


والدین می توانند همبازی های خوبی باشند

در شادی او شریک شوید! نقاشی کردن و مانند آن با کودک فرصت

خوبی را برای شما فراهم می کند تا با او در محیطی آرام به گفتگو بنشینید.


بازی برای شادی

برنده شدن به اندازه شرکت کردن و لذت بردن از فعالیت ها مهم نیست.

یکی از مهم ترین سؤالاتی که از بچه ها می پرسید

باید این باشد که: «لذت بردی؟» نه «برنده شدی؟»

در جامعه هدف گرای ما فقط موفقیت و برنده شدن مورد توجه قرار می گیرد.

این طرز تلقی می تواند برای کودکانی که با فعالیت های جدید می آموزند

و تجربه می کنند مأیوس کننده باشد. برای بچه ها شرکت کردن و لذت بردن مهم می باشد.

بهداشت

روان کودکان

استفاده از تلویزیون

سعی کنید از تلویزیون به عنوان پرستار کودک استفاده نکنید. برای کودکان

برنامه های خاصی را از تلویزیون انتخاب کنید. بعضی

برنامه ها علاوه بر سرگرم کنندگی آموزنده نیز می باشند.


مدرسه باید نشاط انگیز باشد

شروع مدرسه رویدادی بزرگ برای بچه ها است. «مدرسه بازی» می تواند

روشی مثبت برای دادن برداشتی کلی از زندگی در مدرسه به آنها باشد.

سعی کنید آنها را در یک مهد کودک یا محیطی نظیر آن ثبت نام کنید تا فرصت

با کودکان دیگر بودن و دوست پیدا کردن را برایشان فراهم آورید.

کودکان می توانند اصول اولیه آموزشی، تصمیم گرفتن و با مشکلات کنار آمدن را بیاموزند.


راهنمایی مناسب و انضباط آموزنده فراهم نمایید

کودکان برای کشف و پیشبرد مهارت های جدید و عدم وابستگی نیاز به فرصت دارند

در ضمن باید بیاموزند که رفتارهای خاصی غیر قابل پذیرش بوده و آنها باید مسئول نتایج اعمال خود باشند.

کودکان به عنوان عضوی از خانواده باید از قوانین واحد خانواده پیروی کنند.

به آنها راهنمایی ها و انضباطی عرضه کنید که مناسب و دایمی باشند.

بچه ها این مهارت های اجتماعی را با خود به مدرسه و در نهایت به محیط کار می برند.


پیشنهادهایی برای راهنمایی و ایجاد انضباط

ـ محکم باشید؛ اما مهربان و واقع بین در انتظارات خود.

بالندگی کودکان بستگی به محبت و تشویق شما دارد.

ـ مثال خوبی باشید؛ نمی توانید از فرزند خود انتظار خویشتن داری و خودداری

داشته باشید در حالی که خود این گونه رفتار نمی کنید.

ـ از رفتار کودک انتقاد کنید نه خودِ او؛ به جای اینکه بگویید

«تو دختر یا پسر بدی هستی» بهتر است بگویید «کاری که انجام دادی بد بود».

ـ از غر زدن، تهدید کردن و رشوه دادن خودداری کنید؛ بچه ها یاد می گیرند

که نق زدن ها را ندیده بگیرند. تهدید کردن و رشوه دادن نیز مؤثر نیست.

به بچه ها دلایل اینکه چرا آنها را به انضباط عادت می دهید و نتایج نهایی اعمال آنها چه خواهد بود را شرح دهید.

ـ در باره احساسات خود با آنها صحبت کنید؛ همه ما گاهگاهی عصبانی می شویم.

اگر شما «از کوره در رفتید»، در باره آنچه اتفاق افتاده بود با او صحبت کنید

و دلیل عصبانیت خود را با او در میان بگذارید. اگر کار شما اشتباه بود، از او معذرت بخواهید.

به خاطر داشته باشید هدف، کنترل کودک نیست، بلکه کمک به او برای یادگیری خویشتن داری می باشد.

بهداشت ر

وان کودکان

خانه ای امن و مطمئن آماده کنید

گاهی ترسیدن برای کودک مفید می باشد. هر کسی در زمانی از زندگی

خود از چیزی می ترسد. ترس و اضطراب نتیجه تجاربی است که آنها را درک نمی کنیم.

اگر فرزندان شما ترس هایی دارند که از بین نمی روند و

رفتار آنها را تحت تأثیر قرار می دهد، اولین اقدام شما باید این باشد که

ببینید چه چیز آنها را می ترساند. محبت بورزید، صبور باشید و به آنها اطمینان

خاطر ببخشید، نه اینکه انتقاد کنید. به یاد داشته باشید که ترس ممکن است برای بچه ها واقعی باشد.


علایم ترس

ادا و اصول های عصبی، خجالت، کناره گیری و رفتار پرخاشگرانه ممکن است

علایم ترس های بچه ها باشد. تغییر در خوردن و خوابیدن

طبیعی ممکن است نشان دهنده ترسی بیمارگونه باشد.

کودکانی که خود را به بیماری می زنند و یا همیشه اضطراب دارند،

ممکن است مشکلاتی داشته و نیاز به توجه دارند.

ترس از مدرسه می تواند بعد از یک رویداد تنش زا نظیر رفتن به منزل جدید،

تغییر مدرسه و یا بعد از حادثه ای در مدرسه اتفاق افتد.

بچه ها معمولاً بعد از مدتی در خانه ماندن به علت تعطیلات

و یا بیماری دوست ندارند به مدرسه برگردند.


چه موقعی نیاز به کمک هست

پدر و مادر و افراد خانواده معمولاً اولین کسانی هستند که متوجه می شوند

کودک مشکلاتی از نظر احساسی و رفتار دارد. مشاهدات شما به اضافه مشاهدات

معلمان و سایر مراقبان باعث می شود تا شما در جستجوی کمک برای

فرزندتان باشید. اگر نسبت به مشکلی مظنون هستید و یا سؤالی دارید

با متخصص کودکان مشورت کرده و یا با متخصص سلامت روان تماس بگیرید.

بهدا

شت روان کودکان

علایم هشداردهنده اختلالات روحی یا احساسی کودک

علایم زیر ممکن است نشان دهنده نیاز به ارزیابی و کمک تخصصی باشد:

* کوتاهی در انجام تکالیف مدرسه؛

* نمره های کم علی رغم کوشش زیاد؛

* اضطراب و نگرانی دایمی؛

* امتناع مکرر از رفتن به مدرسه یا شرکت در فعالیت بچه ها؛

* بیش فعالی یا بیقراری؛

* کابوس های دایمی شبانه؛

* پرخاشگری و ناآرامی دایمی؛

* کج خُلقی همیشگی؛

* افسردگی، غم، زودرنجی.


سلامت روحی و جسمی فرزند شما هر دو مهم هستند

نیازهای اولیه برای سلامت جسمی کودک:

ـ غذاهای مغذی؛

ـ خواب و سرپناه کافی؛

ـ ورزش؛

ـ مصونیت ها؛

ـ محیط زندگی سالم؛

نیازهای اولیه سلامت روحی کودک:

ـ خانواده بامحبت و حامی؛

ـ فرصت برای صحبت کردن با خانواده؛

ـ فرصت برای بازی با کودکان دیگر؛

ـ امنیت و آرامش؛

ـ راهنمایی و انضباط مناسب.


از نظر بهداشت روان کودک سالم کیست؟

بهداشت روان کودکان

بهداشت روان کودکان در پورتال جامع فرانیاز


– متناسب با سن خود حرف می‌زند و اصلا از لحاظ شاخص‌های تکاملی مشکلی نداشته و ندارد.
– در هر سنی خود را به اندازه مطرح می‌کند. انتظار دارد دیگران به او توجه کنند،

ولی هرگز اجازه نیافته توقع داشته باشد همه فقط به او نگاه کنند.
– می‌تواند به مدت متناسب با سن دور از پدر و مادر به سر برده

و از بازی و تعامل با سایر اطفال و بزرگترها لذت ببرد.
– به فکر دیگران (از جمله پدر و مادر) است، ولی نه در حدی که خود را فدای

دیگران کند. شراکت را بر انزوا ترجیح می‌دهد.


– از موفقیت در درس،‌ ورزش، موسیقی و… لذت می‌برد، ولی نه آنکه فکر کند

تمام هدف وی شاگرد اول شدن است و اگر نشد دنیا به پایان رسیده است.

از شکست عبرت می‌گیرد و به یک موجود افسرده و سرخورده تبدیل نمی‌شود.
– فرق رقابت را با احساسات درک می‌کند. وقتی به حوالی بلوغ برسد گروه هم

سن و سال را بر دایره خانواده ترجیح می‌دهد، جوک می‌گوید،

تیم ملی و قهرمانان معروف ورزشی را می‌شناسد، از سیاست،

دین و پیشرفت‌های علمی دنیا باخبر است و خود را با علم جدید وفق می‌دهد،

به سر و وضع ظاهر خود به اندازه معقول می‌رسد و از مدهای جدید و هنرپیشگان کشور خود بی‌خبر نیست.
– در اواسط تا اواخر نوجوانی، شغل احتمالی آینده خود را برگزیده است.

بهداشت روان کودکان


والدین برای داشتن کودکی سالم به چه نکاتی باید توجه داشته باشند؟


۱- والدین باید واقع‌گرا بوده، نقاط ضعف کودک خود را درک و باور نمایند:

آیا حرف زدن او دیر شده است؟ (مثلا در پایان ۳-۲ سالگی هنوز کلمه حرف می‌زند)

آیا بیش از حد می‌دود و از مبل و اثاثیه بالا و پایین می‌رود، به نحوی که در یک مهمانی

یا مهدکودک شاخص و انگشت نما می‌گردد؟ آیا بیش از حد خجالتی است

و از خواندن اشعاری که از تلویزیون یا مهد یاد گرفته در میهمانی‌ها امتناع می‌کند

و یا بیش از حد به مادر خود چسبیده، به نحوی که در پایان ۳ سالگی نمی‌تواند

۴-۳ ساعت را دور از خانه و مادر به سر ببرد و خوشحال باشد؟ آیا می‌تواند از خود دفاع کند،

به نحوی که اگر کودکی هم سن و سال مداد یا اسباب‌بازی را از دستش بیرون بکشد

خودش بتواند آن را پس بگیرد؟ آیا خواندن، نوشتن و محاسبات ریاضی را در حد سن خود می‌داند؟


۲- افراد مسئول مانند معلمین و پزشکان متخصص اطفال، باید نقاط ضعف

وی را یادآوری نمایند و دنبال کار را بگیرند، نه آنکه انکار و حذف صورت مسئله

را چاره کار بدانند (مثلا بگویند کودک من بیش فعال نیست، معلم بی‌حوصله است

یا حرف زدن وی دیر نشده، همه افراد فامیل ما دیر شروع به حرف زدن می‌کنند

و یا دور سر او کوچک نیست، طبیب جوان و بی‌تجربه است).


۳- والدین باید بتوانند جلوی حملات خشم خود را بگیرند و چاره همه رفتارها و

خطاهای طفل‌ (مثل دویدن، جیغ کشیدن و درس نخواندن) را در کتک و تنبیه جسمانی جستجو نکنند.


۴- والدین نباید انتظار داشته باشند که تمام اجتماع (از معلم گرفته تا اقوام و دوستان)،

خود را با طفل ایشان منطبق نمایند، بلکه برعکس باید بدانند که هر انسانی وظیفه دارد

خود را با اجتماع منطبق کند (مثلا بگویند: بچه‌ها صبر کنید، وقتی فریبرزجان از بازی

خسته شود، همه اسباب‌بازی‌ها را به شما خواهد داد).


۵- والدین باید علایم اختلالات روانپزشکی را تا حد لازم در کودک خود درک کنند

(افسردگی، تهاجم، کمبود اعتماد به نفس، ضعف تحصیلی، بیش‌فعالی و…)

و در صورت لزوم از رجوع به منابع علمی غفلت ننمایند.

بهداشت روان کودکان


۶- والدین باید تا حد امکان وقتی به بحث و مجادله بپردازند که طفل یا اطفال حضور نداشته و یا درخواب باشند.

بهداشت روان کودکان در پورتال جامع فرانیاز

امیدواریم این پست فرانیاز مورد توجه شما عزیزان قرار گرفته باشد.
همراه ما باشید در پورتال جامع فرانیاز فراترازنیاز
بهداشت روان کودکان در پورتال جامع فرانیاز

ارامش همراه با فرانیاز

روانشناسی

فرانیاز فراتر از نیاز

+ نوشته شده در يکشنبه 17 بهمن 1395ساعت 14:22 توسط شقایق | | تعداد بازدید : 8

فیلم های غیر اخلاقی و کودکان

فیلم های غیر اخلاقی و کودکان

در فرانیاز , در این مطلب قصد داریم شما را با دلایل هرزه نگاری و پیامدهایی که این پدیده می تواند بر روی کودکان و نوجوانان داشته باشد، آشنا کنیم. در پایان نیز چند راهکار برای والدین خواهیم داشت. با ما همراه باشید در فرانیاز

فیلم های غیر اخلاقی و کودکان در پورتال جامع فرانیاز


فیلم های غیر اخلاقی و کودکان

دستیابی به تصاویر و فیلم های غیراخلاقی یا همان هرزه نگاری در سنین پایین،

یعنی کودکی و نوجوانی، امروزه، آن هم با توجه به فناوری های جدید مانند اینترنت،

از مباحث بسیار جدی و نگران کننده است که خانواده ها وسایر اقشار فرهنگی و

فرهیخته جوامع، به خصوص متخصصان علوم رفتاری و روانشناسان را به چالش کشیده و نگران ساخته است.

در این مطلب قصد داریم شما را با دلایل هرزه نگاری و پیامدهایی که

این پدیده می تواند بر روی کودکان و نوجوانان داشته باشد، آشنا کنیم.

در پایان نیز چند راهکار برای والدین خواهیم داشت.

آمارها نشان می دهد افراد دوازده تا هفده ساله از گروه های عمده مراجعه کننده

به محصولات حاوی هرزه نگاری هستند. برخی آمارها نیز بیان می دارند

متوسط اولین سن مراجعه کننده به محصولات هرزه نگاری یازده سال است، که این سن نیز در حال کاهش است.

فیلم های غیر اخلاقی و کودکان

در واقع این محصولات تبدیل به اولین و ساده ترین مسیر برای دریافت

اطلاعات و آموزش جنسی این دامنه سنی شده؛ در حالی که این تصاویر و فیلم ها،

از هرگونه آموزش و بیان واقعیت ها و مسائل بهداشتی خالی است

و کودکان و نوجوانان را در معرض خطرهای جسمی و روانی قرار می دهد.

فیلم های غیر اخلاقی و کودکان


برخی از این آسیب ها و خطرات عبارتند از:

فیلم های غیر اخلاقی و کودکان در پورتال جامع فرانیاز



شکل گیری عقاید و نگرش های غلط جنسی:

محصولات هرزه نگاری، به صورت اغراق آمیز و غیرواقعی رابطه جنسی را نشان می دهند؛

در نتیجه باعث می شوند کودک و نوجوان، که هنوز نگرش و اطلاعاتی نسبت

به امور جنسی ندارد، به صورت کامل این عقاید و باورهای غلط را قبول کند و در واقع

این تصاویر و محتوا را به عنوان الگوی درست رابطه جنسی بپذیرد.

بنابراین در بزرگسالی و در برخورد با واقعیت رابطه جنسی، دچار مشکل خواهد شد.

فیلم های غیر اخلاقی

و کودکان

بلوغ جنسی زودرس:

هنگامی که کودک با تصاویر و محرک های مختلف جنسی زودتر از سن مناسب

خود برخورد کند، امکان بلوغ جنسی زودرس وجود دارد. این بلوغ جنسی

زودرس گرچه برای پسربچه ها خوشایند است، در هر حال می تواند برای هر

دو جنس آسیب ها و مشکلات فراوان خاص خود را ایجاد کند، مانند انجام

رفتارهای جنسی زودهنگام، بروز هیجانات منفی ناشی از تغییرات بدنی،

طرد توسط همسالان، انتظارات بیش از حد اطرافیان و والدین و …


در معرض خشونت و تجاوز جنسی قرار گرفتن:

برخی افراد بزرگسال که دچار انحرافات جنسی هستند، ممکن است

از تصاویر و فیلم های محرک جنسی به طرق مختلف استفاده کنند، که هدفشان

تحریک و فریب کودکان و نوجوانان است. از سویی تماشای این تصاویر باعث

می شود کودک و نوجوان بیشتر در معرض برقراری رابطه جنسی قرار گیرد،

که نتیجه آن خشونت و تجاوز جنسی خواهد بود. گزارش ها نیز نشان می دهد

متجاوزین جنسی از تصاویر برای تحریک کودکان و همچنین متقاعدسازی و بازداری احساسات آنان استفاده می کنند.
ارتباطی که همراه با احترام و با توجه به نیازهای نوجوان شما باشد،

می تواند سپر محکمی برای جلوگیری از هر آسیب از جمله هرزه نگاری باشد.

در زمینه شیوه های ارتباط با نوجوان می توانید از مشاور کمک بگیرید.

فیلم های غیر

خلاقی و کودکان

تقلید و انجام رفتارهای جنسی:

مشاهده می شود برخی از کودکان و نوجوانان پس از تماشای صحنه ها

و فیلم های مستهجن، به تقلید آن اعمال با دوستان و حتی افراد کوچکتر از خود

مبادرت ورزیده اند، که خود می تواند زمینه ساز بارداری های ناخواسته،

ابتلا به بیماری های جنسی و حتی اعتیاد و وابستگی به رابطه جنسی شود.


ایجاد ترس و سردرگمی از مسائل جنسی:

در هرزه نگاری معمولا کودکان و نوجوانان خیلی زودتر از زمان لازم و به

طور نابهنگام درباره روابط جنسی اطلاعات کسب می کنند. درحالی که آمادگی

لازم برای انجام چنین کاری را ندارند؛ که باعث ایجاد سردرگمی و ترس و حتی

حالت تنفر نسبت به مسائل جنسی در زمان کنونی و آینده کودک می شود.

حتی مشاهده می شود برخی از کودکان پس از رویارویی با این تصاویر، به شدت

حالت های اضطرابی و علائمی مانند کابوس های شبانه، ناخن جویدن و شب ادراری پیدا کرده اند.

فیلم های غیر اخلا

قی و کودکان

دلایل گرایش به هرزه نگاری توسط کودکان و نوجوانان

فیلم های غیر اخلاقی و کودکان در پورتال جامع فرانیاز


حال که با برخی از مهمترین آسیب های هرزه نگاری در دوران کودکی

و نوجوانی آشنا شدید، بهتر است با دلایل گرایش به محصولات هرزه نگاری

در این سنین نیز آشنا شوید. مطالعه و آگاهی نسبت به این دلایل خود می تواند

قدمی مۆثر در جهت پیشگیری از هرزه نگاری کودکان و نوجوانان باشد.

فیلم های غیر اخلاقی و کودکان


کنجکاوی:

اصلی ترین دلیل گرایش به هرزه نگاری در سنین پایین، کنجکاوی درباره مسائل جنسی است.

در این سن فرد دوست دارد از فرآیند جنسی آگاهی پیدا کند؛ در حالی که بنا به

دلایلی، افراد حتی تا سنین هجده سالگی اطلاعات درست و مدونی در مورد مسائل

جنسی فرا نمی گیرند و این اطلاعات در حد مسائل دوران بلوغ آن هم توسط معلمان

باقی می ماند. در حالی که نوجوان در اوج فشار جنسی است و رویدادهای جنسی

را حس می کند، به غیر از دوستان خود به دنبال منابع دیگری می گردد و

این منابع اگر فراهم نشود به سراغ محصولات هرزه نگاری خواهد رفت.


برخورد ناگهانی و تصادفی:

برخی از کودکان و نوجوانان، اولین بار محصولات هرزه نگاری

را به صورت کاملا ناخواسته و اتفاقی مشاهده کرده اند. برای مثال کودکی که

با روشن کردن دستگاه های صوتی و تصویری، به ناگاه با تصاویر هرزه نگاری روبرو می شود

زیرا والدینش فراموش کردند که CD یا DVD را قبلا از دستگاه خارج کنند یا

نوجوانی که در جستجوی اینترنتی خود به صورت تصادفی با یک سایت هرزه نگاری

آشنا می شود. این برخوردهای تصادفی و غیرقابل پیش بینی بر کودکان و نوجوانان

اثرات متفاوتی می گذارد؛ برخی از آنان حالت شوک و ترس پیدا می کنند و

برخی حس کنجکاوی، که باعث می شود دوباره به آن تصاویر مراجعه کنند.

فیلم های

غیر اخلاقی و کودکان

حس خوب بزرگ شدن:

تماشای فیلم ها و صحنه های مستهجن و موارد هرزه نگاری به نوجوانان این امکان را می دهد

که به خود و دیگران، به خصوص همسالان خودشان، ثابت کنند بزرگ شده اند،

زیرا تماشای این نوع تصاویر برای آنها ممنوع است و محتوای شان خاص بزرگسالان است؛

پس از این طریق، پا جای پای بزرگسالان می گذارند. این حس همراه با بیان

تجربیات هرزه نگاری توسط نوجوان به همسالان و دوستان خود و اینکه توسط آنان تایید شود، تقویت خواهد شد.


تقلید و فشار همسالان:

گاهی دوستان و همسالان، به نوجوان فشار می آورند استفاده از محصولات

هرزه نگاری را امتحان کند. این در حالی است که نوجوان از طرفی در معرض اطلاعات

هیجان برانگیز دوستان خود قرار می گیرد و بر حس کنجکاوی او افزوده می شود

و از طرفی توسط همسالان خود به روش های مختلف تحریک می شود.

مثلا اینکه استفاده از محصولات هرزه نگاری را نشان استقلال، بزرگ شدن

و هیجان برانگیز توصیف می کنند؛ در نهایت کودک و نوجوان در مقابل تصمیم «عدم استفاده»

نمی تواند مقاومت کند. نتایج تحقیقات نیز نشان می دهد عمده راه آشنایی

با محصولات هرزه نگاری، از طریق دوستان صورت گرفته است که این یافته تاثیر عمیق گروه دوستان و همسالان را آشنا می کند.


چند توصیه به والدین:

در حالی که تصاویر محرک جنسی به روش ها و علل مختلف می تواند

بر روی کودکان و نوجوانان تاثیرگذار باشد، باید به شما اطمینان دهم هر کودک

و نوجوانی که تصاویر محرک جنسی را نگاه کرد، لزوما تحت تاثیر آن قرار نمی گیرد

و همه کودکان و نوجوانان به یک اندازه دچار آسیب این مقوله نمی شوند؛

زیرا تاثیر هرزه نگاری کاملا تدریجی است و اگر کودک و نوجوان شما تاکنون یک

یا چند بار، با تصاویر و فیلم محرک جنسی روبرو شده است،

هنوز جای نگرانی شدید نیست و می توانید مداخله ی مناسبی انجام دهید.

فیلم ها

ی غیر اخلاقی و کودکان

با فرزند خود ارتباط برقرار کنید:

ارتباطی که همراه با احترام و با توجه به نیازهای نوجوان شما باشد، می تواند

سپر محکمی برای جلوگیری از هر آسیب از جمله هرزه نگاری باشد.

در زمینه شیوه های ارتباط با نوجوان می توانید از مشاور کمک بگیرید.


با فناوری های جدید آشنا شوید:

بسیاری از روش های دسترسی فرزند شما به محصولات هرزه نگاری،

فناوری های جدید مانند تلفن همراه، اینترنت و … است، پس لازم است برای پیشگیری، با این موارد آشنا شوید.


از روش های خشن و محروم سازی استفاده نکنید:

اینکه بخواهید وسایل تفریحی فرزندتان را بگیرید یا اینترنت او را قطع کنید،

چاره کار نیست؛ زیرا نوجوان احساس حقارت می کند و برای این مسائل هم کنجکاو می شود و هم مقابله جو.

فیلم

های غیر اخلاقی و کودکان

خودتان آموزش دهید:

به طور کلی بیشتر پدر و مادرها نگاه خوبی از صحبت کردن درباره مسائل

جنسی با کودکان خود ندارند، چه برسد به صحبت کردن درباره هرزه نگاری.

والدین باید آگاهی خود را در این زمینه ارتقا ببخشند و تا آنجایی که می توانند

به فرزندان خود آموزش های درست را بدهند تا ضمن پیشگیری، اطلاعات صحیح و واقعی به فرزندشان بدهند.


فیلم های غیر اخلاقی و کودکان در پورتال جامع فرانیاز

امیدواریم این پست فرانیاز مورد توجه شما عزیزان قرار گرفته باشد.
همراه ما باشید در پورتال جامع فرانیاز فراترازنیاز
فیلم های غیر اخلاقی و کودکان در پورتال جامع فرانیاز

ارامش همراه با فرانیاز

روانشناسی

فرانیاز فراتر از نیاز

+ نوشته شده در يکشنبه 17 بهمن 1395ساعت 14:20 توسط شقایق | | تعداد بازدید : 5

نکاتی مهم درباره دوقلوها

نکاتی مهم درباره دوقلوها

که باید بدانید! تربیت و بزرگ کردن دوقلوها یا چند قلوها امری دشوار است. با این حال با رعایت چند توصیه می توان این امر را کمی آسان کرد. باما همراه باشید در فرانیاز

نکاتی مهم درباره دوقلوها در پورتال جامع فرانیاز


نکاتی مهم درباره دوقلوها

تقریبا از هر ۱۰۰ حاملگی، حدود ۳ حاملگی چند قلو هستند

که میزان دوقلویی بیشتر از چند قلویی می باشد. مادرانی که دو قلو باردار هستند،

معمولا مشکلاتی مانند تهوع و استفراغ و ترش کردن غذا را بیشتر از سایر مادران تجربه می کنند.


بارداری دوقلویی

بسیاری از مادران به دلیل ارثی که در خانواده شان و یا خانواده همسرشان وجود دارد،

دوقلو و یا چندقلو باردار می شوند، اما برخی دیگر به علت درمان ناباروری، ممکن است حاملگی چند قلو را تجربه کنند.

نکاتی

مهم درباره دوقلوها

دو قلو بودن جنین ها چگونه تشخیص داده می شود؟

در ماه های اول که هنوز سونوگرافی برای مادر انجام نگرفته است،

معمولا پزشک با تشخیص اندازه رحم مادر که بزرگ تر از حد طبیعی است و یا

با تشخیص ضربان قلب بیش از یک جنین، می تواند احتمال دو قلویی را بدهد.

اما با انجام سونوگرافی، دوقلویی کاملا مشخص می شود.
مادرانی که دو قلو باردار هستند، معمولا مشکلاتی مانند تهوع و استفراغ

و ترش کردن غذا را بیشتر از سایر مادران تجربه می کنند.


عوارض احتمالی دو قلوزایی

۱- زایمان زودرس: یکی از عوارض جدی که سلامت دو قلوها را تهدید می کند،

زایمان بیش از موعد می باشد. دو جنین به علت رشد در ماه های آخر و اعمال فشار

به رحم مادر، درد ایجاد می کنند و ممکن است زمان زایمان جلو بیفتد.

نکاتی مهم درباره دوقلوها

۲- ناراحتی های تنفسی نوزاد: یکی از مشکلاتی که پس از زایمان زودرس

برای نوزادان دوقلو ایجاد می شود، نارس بودن ریه ها می باشد که در نتیجه،

دو قلوها به ناراحتی های تنفسی مبتلا می شوند و باید برای تکامل ریه ها،

مدتی را در بخش مراقبت های ویژه بیمارستان نگهداری شوند.

۳- وزن کم نوزاد هنگام تولد: مصرف قرص اسیدفولیک برای تمام مادران

باردار الزامی است. اسید فولیک به رشد بافت عصبی نوزادان کمک زیادی می کند.

نکاتی مهم درباره دوقلوها

۴- فشار خون بالا: مادرانی که دو قلو باردار هستند، باید به طور بسیار منظم

در دوران بارداری خود تحت مراقبت پزشک متخصص زنان قرار داشته باشند و فشار

خون آنها بررسی شود تا در صورت بالا بودن، اقدامات درمانی برایشان انجام گیرد.

۵- دیابت بارداری: دیابت بارداری در مادرانی که دو قلو باردار هستند، بسیار شایع تر

از بقیه مادران می باشد. باید قند خون این مادران به طور مرتب کنترل شود تا

در صورت مشاهده هر گونه علامت غیرطبیعی، درمان برایشان انجام گیرد.

۶- احتمال کم زایمان طبیعی در دو قلوزایی: اگر امکان انجام زایمان طبیعی برای

مادر وجود نداشته نباشد، باید به روش سزارین نوزاد را به دنیا آورد.

نکاتی مهم درباره دوقلوها

سزارین تنها در شرایط خاصی توصیه می شود. یکی از این شرایط، دو قلوزایی و یا

چند قلوزایی می باشد. موارد بسیار کمی از نوزادان دو قلو گزارش شده است که با زایمان طبیعی به دنیا آمده باشند.


مسائل مربوط به بارداری دوقلویی

نکاتی مهم درباره دوقلوها

نکاتی مهم درباره دوقلوها در پورتال جامع فرانیاز


۱- مادرانی که دو قلو حامله هستند، باید بدانند که به مقدار زیادی کالری در روز نیازمندند.

۲- احتمال تولد نوزادان کم خون در طی حاملگی های دو قلویی بیشتر است.

بنابراین به مادرانی که دوقلو حامله هستند، توصیه می شود هم از مواد غذایی

سرشار از آهن در طی دوران بارداری استفاده کنند و هم قرص آهن را طبق تجویز پزشک مصرف نمایند.

۳- اضافه شدن وزن مادر در دوران بارداری، امری طبیعی است.

واضح است که این میزان افزایش وزن در مادرانی که دو قلو باردار هستند، بیشتر است.

نکاتی مهم درباره دوقلوها

۴- مصرف قرص اسیدفولیک برای تمام مادران باردار الزامی است.

اسید فولیک به رشد بافت عصبی نوزادان کمک زیادی می کند و در صورت

عدم دریافت اسید فولیک کافی در دوران بارداری، احتمال به دنیا آمدن نوزادان

با مشکلات عصبی زیاد می شود. ویار بارداری در طی حاملگی های دوقلویی تشدید می شود،

زیرا میزان هورمون های بدن مادر در اوایل حاملگی، به شدت افزایش پیدا می کند.

۵- پس از به دنیا نوزادان دو قلوی خود هم باید از رژیم غذایی مناسبی

پیروی کنید تا به مقدار کافی شیر داشته باشید و کمتر از شیر خشک استفاده کنید.

۶- هر چند وقت یک بار به طور منظم تحت معاینه پزشک متخصص زنان قرار بگیرید

تا در صورت بروز مشکلاتی، سریع تشخیص داده شود. همچنین

در طی این ویزیت ها،ص روند رشد نوزادان و سلامت انها بررسی شود.

نکاتی مهم درباره دوقلوها

۷- ویار بارداری در طی حاملگی های دوقلویی تشدید می شود، زیرا میزان

هورمون های بدن مادر در اوایل حاملگی، به شدت افزایش پیدا می کند.

بنابراین مادر باید راهکارهای مناسبی را برای غلبه بر ویار حاملگی رعایت کند.


نکته :

به دنیا آمدن هر نوزاد، هزینه های اقتصادی زیادی بر خانواده تحمیل می کند.

ولی این مسئله نباید مانع بچه‌دار شدن شما شود، زیرا همانطور که

خداوند کریم در قرآن بیان داشته است، خودش رزق و روزی فرزند را می دهد.

تربیت و بزرگ کردن دوقلوها یا چند قلوها امری دشوار است. با این حال با رعایت
چند توصیه می توان این امر را کمی آسان کرد.
داشتن فرزندان دوقلو، یکی از اتفاق های شگفت انگیز خلقت است.
با این حال بچه دار شدن به ویژه اگر دوقلو هم باشند می تواند کمی
باعث نگرانی والدین شود. تربیت و بزرگ کردن دوقلوها یا چند قلوها امری دشوار است.
با این حال با رعایت چند توصیه می توان این امر را کمی آسان کرد.

به نقل از سایت فرانیاز تلاشی که در بزرگ کردن دوقلوها می کشید، ارزش دارد.

زیرا آنها همیشه یک همبازی و مونس در تمامی مراحل زندگی شان خواهند داشت.
آنها از سن پایین تقسیم کردن داشته هایشان را یاد خواهند گرفت.
_ به والدین توصیه می شود که تمامی برنامه های نوزادانشان را ثبت کنند.
در دفترچه ای، ساعت خواب، ساعت خورد و خوراک، عوض کردن پوشاک و…
را وارد کنید تا آن ها را با هم اشتباه نگیرید.
_ اگر می توانید یک خدمتکار برای کارهای منزل استخدام کنید. هر کمکی از والدین،
خواهران، برادران و… را قبول کنید. توجه داشته باشید حتی اگر می توانید از پس
همه کار برآیید، این کار ارزش تجربه کردن ندارد زیرا باعث خستگی مفرط شما خواهد شد.
نکاتی مهم درباره دوقلوها
_ هنگامی که کودکان خوابند، حتماً بخوابید و گرنه دچار خستگی مفرط خواهید شد.
نکاتی مهم درباره دوقلوها
_ هر از گاهی با کودکان به بیرون از منزل بروید. کودکان را در کالسکه قرار دهید.
_ احتمال بروز استرس پس از به دنیا آمدن دوقلوها وجود دارد.
بنابراین اگر احساس بی قراری، تنهایی و افسردگی کردید، به پزشک مراجعه کنید.
نکاتی مهم درباره دوقلوها
_ با رعایت نکات یاد شده، بی گمان سال های پرماجرا و جالبی با دوقلوها خواهید داشت.
نکاتی مهم درباره دوقلوها در پورتال جامع فرانیاز
امیدواریم این پست فرانیاز مورد توجه شما عزیزان قرار گرفته باشد.
همراه ما باشید در پورتال جامع فرانیاز فراترازنیاز
نکاتی مهم درباره دوقلوها در پورتال جامع فرانیاز

ارامش همراه با فرانیاز

روانشناسی

فرانیاز فراتر از نیاز

+ نوشته شده در يکشنبه 17 بهمن 1395ساعت 14:17 توسط شقایق | | تعداد بازدید : 6

نقاشی کودکان وشخصیت انها

نقاشی کودکان وشخصیت انها

در فرانیاز, کودک وقتی نقاشی میکند، چیزها را چنان که در حقیقت بیرونی وجود دارد، نشان نمیدهد، بلکه به گونهای که آنها را در ذهن میبیند و به نظرش میرسد ،بیان میکند و بدین ترتیب چشمانداز دنیای درون خود را نمایان میسازد.. با ما همراه باشید در فرانیاز

نقاشی کودکان وشخصیت انها در پورتال جامع فرانیاز


نقاشی کودکان وشخصیت انها

پی بردن به شخصیت اطفال از روی نقاشی آنان

کودک وقتی نقاشی میکند، چیزها را چنان که در حقیقت بیرونی وجود دارد،

نشان نمیدهد، بلکه به گونهای که آنها را در ذهن میبیند و به نظرش میرسد ،

بیان میکند و بدین ترتیب چشمانداز دنیای درون خود را نمایان میسازد.

گاه این دخالت درونی و ذهنی چنان قوی است که کودکی که صورت مدلی را نقاشی میکند،

ناخودآگاه خطوط صورت خود را در آن به کار میبرد و همین خصوصیات است

که نقاشیهای کودکان را این چنین زنده و جالب میکند.

این همان چیزیست که در تستهای برون فکن روانشناسی از آن استفاده میشود.

نقاشی کودکان وشخصیت انها

اگر زبان نقاشیهای کودکانه را بدانیم متوجه میشویم که در ورای شکل و ساختمان نقاشیها،

چیزهایی از شخصیت کودک نهفته است. با وجود این بعضی از موضوعها

برای تجزیه و تحلیل، سادهتر از دیگران است، زیرا آنها مدتهای درازی مورد بررسی،

مطالعه و تجزیه و تحلیل و دستهبندی روانشناسان قرار گرفته بودهاند.

باید اضافه کرد موضوعهایی که معمولاً بیشتر مورد مطالعه قرار گرفتهاند

همانهایی هستند که بر اثر انعکاسهای عظیم عاطفی، برای کودک جذابیت

فراوانی دارند و بنابراین بهتر از هر چیز خطوط شخصیت او را نمایان میسازند و بسیار زیاد مورد توجه کودک قرار میگیرد.


کودک این موضوعها را چه اختیاری چه بر اثر تشویق بزرگسالان با کمال میل مورد استفاده قرار میدهد.

درک و فهم نقاشیهای کودکان و چیزی که او میخواهد بیان کند، برای والدین

و مربیان بسیار لازم است، آنهم نه فقط به عنوان کنجکاوی خشک و خالی،

بلکه بدین علت که شناخت آن باعث بهتر شدن روابط بین بزرگسالان و

کودکان میشود و به پیشرفت و تکامل کودک کمک شایانی میکند.

نقاشی کودکان وشخصیت انها

بزرگسالان میتوانند با برقرار کردن روابطی دوستانه و معنوی با کودک، از او بخواهند برایشان درخت،

حیوان، خانه، یک شخص، یک خانواده، خودش و یا هرچه را که مورد علاقهاش هست

و یا ازآن میترسد یا یک رؤیا را ترسیم کند، البته بیآنکه چیزی را به او تحمیل کنند.
قبل از آغاز تجزیه و تحلیل بعضی از موضوعها که بیشتر مورد استفاده کودکان قرار میگیرد،

یادآور میشویم که برای آنکه تعبیر نقاشیهای یک کودک دارای کیفیت بهتری باشد،

باید از تعداد هرچه بیشتری از نقاشیها و اطلاعات دقیقی از زندگی خود آن کودک کمک گرفت.

نقاشی کودکان وشخصیت انها


۱) شکل آدم(Draw a person test)

کودک وقتی که شکل آدمی را میکشد، قبل از هر چیز شکل خود و یا درکی

را که از بدن و تمایلاتش دارد، بیان میکند. در واقع بین بعضی خطوط آدمک

نقاشی شده و خصوصیات روانی و جسمی کودکی که آن را کشیده،

ارتباطهای مشخصی وجود دارد. اگر آدمک در مجموع هماهنگ باشد،

احتمال بسیاری وجود دارد که کودک کاملاً سازگار باشد. اگر برعکس آدمک

مثلاً در اندازهای خیلی کوچک و یا در گوشهای از کاغذ کشیده شده باشد

به معنای این است که کودک خود را کم ارزش و از دیگران پایینتر میداند.

از این کم بها دادن به خود، در چندین نقاشی کودک ادامه پیدا کرده باشد،

نشانگر خجالتی بودن اوست که ممکن است تا حد تمایل به ناپدیدشدن نیز پیش برود.

در نقاشی فقدان دست و بازو نیز علامت کم بها دادن به خود و عدم امنیت است.

زیرا دست و بازو که در نقاشی کشیده نشدهاند،


همان وسایلی هستند که امکان عمل در محیط پیرامون کودک را فراهم میآورند.

کودکانی که خود را بالاتر از بقیه میدانند، آمکهایی با ندازه بزرگ رسم میکنند.

این نوع نقاشی مخصوص کودکانی است که اختلال دماغی دارند و یا بطور

معمول کودکانی هستند زودرنج و حساس که همیشه فکر میکنند مورد ظلم و ستم قرار گرفتهاند.

وجود این نوع آدمکهای بزرگ در نقاشی کودکان آنها را در قضاوتهایشان آشتیناپذیر و سختجلوه میدهد.

بنابراین شکل ساده یک آدمک خواه تنها و یا در میان مجموعهای از چیزهای

دیگر بیان کننده مشخصات جالبی از شخصیت کودک است. در این گونه نقاشیها،

کودک خود را با آدمکی که نقاشی کرده، شبیه میداند و به همین دلیل

«ماشوور»، نقاشی آدمک را به عنوان آزمایش برونافکنی مورد استفاده قرار داده است.

روش ماشوور به این ترتیب است که از کودک میخواهد پشت سر هم

دو شخص را که دومی از نظر جنسیت مخالف اولی باشد، ترسیم کند.

این دانشمند عقیده دارد که شخص اولی خود کودک و شخص دوم دیگران را نشان میدهد.
بررسی و مطالعه «ماشوور» به طور کلی در مورد نمادهای اندامها و از نظر فرعی،

بر جزئیات لباس و پوشاک انجام میگیرد. او به بررسی شکل و ساخت

در نقاشی (اندازه، خط، ترکیبات) که کمتر در معرض تغییرات

است و شالوده سبک نقاشی را دربرمیگیرد، اهمیت وافری میدهد.


نقاشی کودکان وشخصیت انها

نقاشی کودکان وشخصیت انها در پورتال جامع فرانیاز



نقاشی کودکان وشخصیت انها
در زیر بهطور خلاصه نمادهای اصلی اندامها را نام میبریم:


 سر:

معرف مرکز شخصیت و قدرت فکری و هوشی و عامل اصلی کنترل فشارهای درونی است.

کودکان همیشه سرهای بزرگ ترسیم میکنند ولی اگر سر زیاد بزرگ باشد،

نشانگر آن است که «من» کودک بیش از حد طبیعی است.


 صورت:

چون بسیار اهمیت دارد اغلب تنها کشیده میشود. کودکان پرخاشگر

جزئیات آن را به حد اغراقآمیزی بزرگ ترسیم میکنند، در حالیکه کودکان خجالتی،

جزئیات را از نظر میاندازند و فقط دایره صورت را ترسیم میکنند و به ندرت صورت را از نیمرخ میکشند.
اگر زبان نقاشی های کودکانه را بدانیم متوجه می شویم که در ورای شکل و

ساختمان نقاشی ها، چیزهایی از شخصیت کودک نهفته است و سپس به تجزیه و تحلیل اشکال نقاشی ها پرداختیم.


 دهان و دندانها:

ممکن است معنی نیاز به مواد خوراکی را نمایان سازد و هم به معنی پرخاشگری باشد.

لبها که بسته باشند، نشان دهنده تنش و فشار است و چانه، نماد قدرت مردانگی است.

ن

قاشی کودکان وشخصیت انها

 چشمها:

دنیای درون نقاش و اجتماعی بودن او را نشان میدهند. کودکان خردسال چشمها را با حالتهای درنده و وحشی میکشند.


 دستها و بازوها:

که در دوران اولیه زندگی کودک برای شناخت محیط اطراف زیاد به کار میرود،

در مرحله بعدی به عنوان پیشرفت «من» و سازگاری اجتماعی به کار میآید.

کودکان ضعیف و درونگرا اغلب برای آدمک پا نمیگذارند و یا او را به حالت نشسته نقاشی میکنند.


 بالا تنه:

اگر باریک و لاغر کشیده شود مشخص کننده این است که کودک از اندام خود ناراضی است

و یا از چاق شدن و بزرگ شدن میترسد، در مواردی دیگر، بالاتنه لاغر ممکن است نشان دهنده ضعف جسمانی واقعی باشد.

نقاشی

کودکان وشخصیت انها

 سایه زدن:

در بعضی قسمتهای بدن همیشه نشانه آن است که مسائل و مشکلاتی در قسمتهای سایه زده وجود دارد.
اگر کودک از نقص جسمی رنج ببرد، عضوی که دارای نقیصه است همیشه

به طور واضح مشخص میشود. مثلاً کودک ناشنوا، همیشه گوش را به طور واضح و درست و با دقت ترسیم میکند.
با ظاهر شدن سن بلوغ نقاشی پیکر آدمکها کمکم فرق میکند و نقاشیهای

نوجوانان در اندازههای جدید (کوچکتر شدن نسبی سر و رشد شانهها)

و نیز با سلیقهتر شدن جزئیات لباس پیکر آدمکها نمایان میشود.
برای بررسی و قضاوت درباره نقاشیهای آدمکها ـ مانند هر موضوع دیگر ـ

همیشه باید وابستگی فرهنگی کودک را مشخص کرد. زیرا ممکن است امری

که در یک محیط فرهنگی، کاملاً عادی است و در محیطی دیگر نشانهای از یک مشکل باشد.

نقاشی

کودکان وشخصیت انها

نشان دادن حرکت در نقاشی معرف هوش کودک است،

ولی نقاشیهایی که در آن پیکر انسان نمایانده میشود، دارای معنی عاطفی

نیز هست و امنیت و سازگاری اجتماعی کودکان را نشان میدهد.

پیکرهای صاف و خشک معمولاً توسط کوچکترها یا بچههای خجالتی و

پرخاشگر که برای ارتباط با دیگران با مشکل روبرو میشوند، کشیده میشود.

بچههای محزون، وضعیت آدمکها را کاملاً دقیق میکشند و تناسب اندامهای

مختلف را کاملاً رعایت میکنند. کودکانی که دارای تخیلات پرحاصلی هستند

و توجه زیادی به بدن خود دارند، اندامهای مختلف آدمک را به حالتی زنده و شاد ترسیم میکنند.


در نقاشیهایی که فرد مورد نظر در حال انجام کاری است،

اغلب قسمتی از بدن که آن کار را انجام میدهد، بیشتر مورد توجه کودک واقع میشود

و دیگر قسمتها کم اهمیت نشان داده میشود. یک نوع نقاشی از پیکر آدم،

کشیدن تصویر خود است و این نوع با نقاشیهایی که از دیگران کشیده میشود،

همسان است، ولی فرقش این است که در نوع اول کودک کاملاً به این موضوع آگاه است

که در حال کشیدن تصویر خویش است. این آگاهی ممکن است نیروی مکانیسم

دفاع از خود را تقویت کند و نقاش تصویری از خود ارائه دهد که کمال مطلوب او باشد و نه تصویر حقیقی او.


۲) نقاشی گروهی از بچههای هم سن و سال

یکی از انواع نقاشیهای آدمک جهت بررسی شخصیت و سازگاری کودک تصویری است

که کودک از خود و کودکان هم سن و سال خود باهم میکشد. بیشتر اوقات،

گروه بچهها در حال بازی کردن نشان داده میشوند. زمانی که کودک این نوع نقاشی

را میکشد خواهی نخواهی موقعیت واقعی خود و نیز ارتباط خود با دیگران

را در گروه مشخص میکند. اگر کودک در میان گروه و یا در کنار دایره کشیده شده باشد،

معانی مختلفی پیدا میکند. ناسازگارها اغلب در محدوده خارجی گروه و یا

به طور تنها کشیده میشوند. برای تشویق کودکان به این نوع نقاشی میتوان به آنها گفت

به همبازیهایی که دوست داری با آنها بازی کنی فکر کن و شکل همه را در حال بازی کردن بکش.

نقاشی

کودکان وشخصیت انها

۳) نقاشی خواب و رؤیا

کودکی که شخصی را در حال انجام کاری و یا در محیط خاصی رسم میکند،

در واقع به نوعی تمایلات خود را ارضاء میکند و یا موقعیتهایی را که باعث

هراس او شده، به صورت نقاشی بیرون میریزد. کودک خودش نمیداند که تمایلات

و ترسهایش را بدین وسیله بیرون میریزد، ولی او درست مانند مواقعی که

بازی میکند، با تصور موقعیتهای تعارضی خود، در واقع مشکل خود را از فشار

درونی و عاطفی آزاد میکند. کودک در نقاشیهایش به طور دلخواه و اختیاری

با روشی خاص و شگفتانگیز چیزهایی را در نقاشیهای خود نشان میدهد که

دوست دارد یا مورد علاقه اوست و یا از آن میترسد، ولی غالباً وقتی دلهره او زیاد باشد

یا هنگامی که احساس گناه کند از شخصیتهای حکایتها و قصههایی که میشناسد استفاده میکند ـ

مثلاً کشیدن شکل پادشاه به عنوان «پدر مطلوب»، ملکه، «مادر مطلوب»،

جادوگر «مادربد»، شاهزاده «خودش» و شخصیتهای دیگری مثل فضانورد

و کارآگاه و دزد و … بهترین وسیله برای شناخت نمادها برای کودک این است

که از او بخواهیم خواب و رؤیایی را به صورت نقاشی بکشد و سپس آنرا توضیح دهد.

این کار را کودک به راحتی انجام میدهد، زیرا مسأله مربوط به خواب و رؤیاست و

کودک خود را مسئول نمیداند. نقاشی خواب و رؤیا ممکن است ترسها و تمایلات

کودک را ظاهر سازد. مثلاً تمایل به قدرت که سرچشمه آن در احساسات

خود کوچکبینی کودک نسبت به بزرگترهاست، با خواب و رؤیا به راحتی بیان میشود.

نقاشی

کودکان وشخصیت انها

تحلیل روانشناختی نقاشی کودکان

نقاشی کودکان وشخصیت انها در پورتال جامع فرانیاز


امروزه روانشناسان تجربی معتقدندکه رفتارهای گوناگون کودک در دوره­های مختلف رشد

بستگی کاملی به تحولات ارثی در رشد نظامهای مغزی وی دارد.

پزوهش­های پیاژه نشان می­دهد که فرآیند منطق و ادراک کودک به طور دقیق ناشی

از تحرکاتی است که در اطراف کودک وجود دارد و با تغییر آن تحرکات می­تواند این فرآیند را کند و یا تندتر نمود.

دنیای کودکان و گرایش کودک به دویدن، بازی کردن، خط خطی کشیدن و

نقاشی کردن امری غریزی و یا وابسته به دنیای مخصوص رویارویی کودکان است.

در حقیقت اجتماعی کردن رفتار کودک به امکان ارتباط او به وسیله

خطوط و علائم بستگی دارد. رسم و خط خطی کردن و اصولاً هر نوع فعالیت

بدوی هنری می­تواند معرف یکی از اشکال و یکی از مراحل بازی به صورت تکامل

یافته­تر و خلاق­تر آن باشد که امکان بیان ادراک انتزاعی وحالات پیچیده

روحی را فراهم می­سازد. در این مرحله، کودک به طور ناخودآگاه مسائل و مشکلاتی

را که در ارتباط با بزرگسالان برایش به وجود می­آید مطرح می­کند و درست با این مفهوم است

که بازی و مخصوصاً نقاشی برای او به صورت یک فعالیت اجتماعی درمی­آید.

نقاشی کودکان وشخصیت انه

ا

به همین دلائل است که

بازی نمایشی و نقاشی به عنوان یک علامت بیانگر تحول کودک و سبب

و وسیله تکامل اوست: ادراک، حافظه، تخیلات، خلاقت و نیز نیروی تحت تأثیر این

فعالیتهای نمایشی قرار می­گیرد و برای کودک شناسایی امکانات کنترل اعمال او را فراهم می­سازد.

نقاشی در تشکیل شخصیت و روان کودک اهمیت بسزایی دارد

و نه تنها به او امکان شناسایی محیط و شرکت خود در آن را فراهم می­سازد

و یا سئوالاتی برایش مطرح می­سازد بلکه به او امکان می­دهد تا مسائلی

را که به صورت نامنظم از همه طرف برایش مطرح می­شود، به شکل صورت بندی

شده منظم کند. نقاشی کودک را در مراحی که حوادث اطراف را دسته بندی

و عرضه می­کند و روند تجدیدی و تکامل یافته­ای را از زمان خط خطی کردن

ساده تا زمانی که خطوط معنی دار و بالاخره مبتنی بر قوانین پرسپکتیو

و شالوده منطقی رسم می­کند، می­توان چیزی شبیه خواب و رؤیا معنی کرد.

نقاشی نیز مثل خواب و رؤیا به کودک امکان می­دهد تا اطلاعات و اعمالی را

که از دنیای بیرون کسب می­کند از هم جدا سازد و سپس آنها را دوباره تنظیم کند.

در نقاشی همانند خواب و رؤیا، کودک خود را از ممنوعیت رها می­سازد

و با ما در حالتی ناخودآگاهانه درباره مسائل کشفیات و دلهره­هایش صحبت می­کند.

به همین دلیل اگر آموزش نقاشی را بر پایه تصحیح نقاشی قرار دهیم و در آن

به کودکان از سنین پایین تمرین کپی و تقلید کردن را بیاموزیم اشتباه بزرگی مرتکب شده­ایم.

نقاشی کودکان وشخصیت انها


مدرسه نیز در این راستا کاری جز تطابق کودک با نمونه­های بی­معنی انجام نمی­دهد.

زیرا امکان تکامل و دریافت آگاهی از دنیای خارج را از ورای نمایش نقاشی­های

کودک از او سلب می­کند. به این ترتیب یعنی با مجبور کردن کودک به تقلید و کپی کردن،

مربی و والدین امکان برقراری هر نوع گفتگو را با او از بین می­برند. زیرا او را مجبور

به عملی کرده­اند که او هیچ نیازی در آن نمی­بیند و احتمالاً آن را نیز کاملاً بیهوده حس می­کند.

در عوض اگر قوه ابتکار کودکان را با مشارکت و کار گروهی و بیان موضوعات عمومی

و در اختیار قرار دادن وسایل و لوازم کامل جهت مطلبی که او می­خواهد عرض کند،

تقویت کنیم باعث آن می­شویم که شخصیت کودک ساخته شود و او به پختگی فکر برسد.

بنابراین باید متذکر شد که نقاشی کودکان فقط یک وسیله پرورش خلاقیت

و پختگی کودک و یا شاخص تکامل نیست و ان را باید به عنوان یک وسیله تحقیق

و مبادله با محیط اجتماعی با دنیای بزرگسالان که در اطراف کودک هستند

و نشانه حالات عاطفی کودک در نظر گرفت. هنگامی که کودک با آزادی و به دلخواه خود نقاشی می­کند،

در واقع حالت روحی و احساسات زمان حاضر و نیز احساسات و تحریکات ریشه دار

و ژرف­تر خود را بیان می­کند. نقاشی نسبت به دیگر وسایل بیانی دارای دو امتیاز روش

شناسی است که یکی عبارت است از امکان نظارت از فاصله دور و بدین ترتیب

پرهیز از دخالت غیرمستقیم بزرگسالان در نقاشی کودکان دیگری عبارت است

از امکان مقایسه نقاشی­های مختلف که در زمانهای مختلف کشیده شده­ اند.

نقاشی کودکان وشخصی

ت انها

نقاشی و زندگی عاطفی کودک:

کودک به کمک نقاشی، کشمکش­ها و دلهره­های درونی­اش را آشکار می­کند و

بدین طریق اثر آنها را کاهش در حقیقت وقتی مسائل و مشکلات عاطفی بر روی کاغذ منتقل می­شوند

به صورت تازه و جداگانه­ای که کمتر سنگین و دلهره آور است درمی­آیند.

به همین دلیل است که کودکان به هنگام نقاشی کردن از نمادها استفاده می­کنند

و ناخودآگاه مرتکب چنان اشتباهاتی می­شوند که چون جنبه همگانی دارد تعبیر

آنها ساده است. ولی درست بدین دلیل کودک از این اشتباهاً آگاه نیست آزادانه آنها را به کار می­برد.


نقاشی کودکان وشخصیت انها

نقاشی کودکان وشخصیت انها در پورتال جامع فرانیاز

امیدواریم این پست فرانیاز مورد توجه شما عزیزان قرار گرفته باشد.
همراه ما باشید در پورتال جامع فرانیاز فراترازنیاز
نقاشی کودکان وشخصیت انها در پورتال جامع فرانیاز

ارامش همراه با فرانیاز

روانشناسی

فرانیاز فراتر از نیاز

+ نوشته شده در يکشنبه 17 بهمن 1395ساعت 14:16 توسط شقایق | | تعداد بازدید : 5

سن جدا خوابیدن کودکان

سن جدا خوابیدن کودکان

یکی از مسائل مهمی که ذهن بیشتر والدین جوان را مشغول می‌کند، این است که باید فرزندشان را در اتاق خودشان بخوابانند یا اینکه او را از همان ابتدا به خوابیدن در اتاقش عادت دهند. نگرانی از اینکه مبادا برای کودک مشکلی پیش آید و مادر متوجه نشود، باعث می‌شود بسیاری از مادران کودکشان را در تخت خودشان بخوابانند… باما همراه باشید در فرانیاز

سن جدا خوابیدن کودکان در پورتال جامع فرانیاز


سن جدا خوابیدن کودکان

با بزرگ شدن کودک و عادت کردن به این شیوه،

خواباندن او به تنهایی در اتاق خودش مساله‌ای بغرنج می‌شود. دکتر کتایون خوشابی،
روان‌پزشک کودک، در این رابطه گفت و گویی کرده است.خانم دکتر!

آیا خواباندن کودک در اتاق والدین کار صحیحی است؟

به طور کلی در یک سال اول بهتر است شیرخواران در معرض دید والدین باشند.
به همین دلیل توصیه می‌کنیم حتی اگر اتاق جدایی برای فرزند در نظر گرفته می‌شود،
در معرض دید والدین باشد. از آنجا که این امکان معمولا وجود ندارد، بهتر است
در یک سال اول شیرخوار در اتاق والدین‌ اما در تخت جدا خوابانده شود.

چرا تا این حد به در معرض دید بودن شیرخوار در سال اول تاکید دارید؟

به دلیل اینکه احتمال نشانگان مرگ ناگهانی شیرخواران که علت دقیق آن
کاملا مشخص نشده است، وجود دارد. حضور کودک در کنار والدین،
به مادر و پدر امکان می‌دهد که تنفس و وضعیت خوابیدنش را هنگام خواب بررسی کنند.

آیا بعد از یک سالگی باید اتاق خواب کودک را جدا کرد؟

بعد از یک سال، به خصوص در مورد کودکانی که شیر مادر نمی‌خورند،
بهتر است جای خواب آنها را جدا کرد اما در مورد شیرخواران شیر مادرخوار، ممکن است
جداکردن فرزند از مادر هنگام خواب کار راحتی نباشد زیرا مادر مجبور می‌شود با هر بار
گریه کودک، بلند شود و او را به تخت خود بیاورد یا در کنار تختش بنشیند و او را تغذیه کند و دوباره به تخت بازگرداند.
سن جدا خوابیدن کودکان
اگر مادری بتواند این زحمت را بپذیرد،
بهتر است از پایان سال اول محل خواب شیرخوار جدا شود.استثنائا در مورد
کودکان شیر مادرخوار، حداکثر زمانی که شیرخوار می‌تواند در اتاق خواب والدین بخوابد،
تا دوسالگی است اما در این صورت هم باید محل خواب و تختخواب شیرخوار جدا باشد.

پس یک کودک دو ساله به هیچ‌‌وجه نباید اجازه داشته باشد که در تخت یا اتاق والدین بخوابد؟

سن جدا خوابیدن کودکان
بله. بعد از دو سالگی به طور منطقی و علمی، توجیهی برای خواباندن فرزند
در کنار والدین وجود ندارد اما گاهی وابستگی مادر به فرزند شدید است و
نمی‌تواند او را از خود جدا کند زیرا در آغوش گرفتن فرزند به او احساس
آرامش و اطمینان می‌دهد و دوست دارد تا سال‌ها فرزندش در کنارش باشد.
در این حالت لازم است با مادر صحبت شود و هر چه سریع‌تر جدایی صورت بگیرد.
در اغلب موارد جدایی به دلیل وابستگی شدید مادر به فرزند انجام نمی‌شود،
ولی به هر حال مادری هم که از لحاظ عاطفی توجه و محبت کافی به فرزندش دارد،
می‌تواند در پایان دو سالگی محل خواب فرزندش را جدا کند.معمولا والدین کودک
را کنار خودشان می‌خوابانند و بعد او را به تخت و اتاق خود منتقل می‌کنند.

چه کنیم که کودک خودش خوابیدن را بیاموزد؟

بهترین راه این است که فرزندمان را عادت دهیم خودش در تختش تنها بخوابد
اینکه او را بخوابانیم و بعد در تخت بگذاریم، کار صحیحی نیست. باید از ابتدا فرزند
را به‌طوری بار بیاوریم که بداند در مورد این مساله جدی و قاطع هستیم.
البته مادر می‌تواند تا زمانی که کودک به خواب رود در اتاق او بماند.
سن جدا خوابیدن کودکان
عادت‌های دیگر مانند خواباندن در بغل یا روی پا یا در اختیار گذاشتن قسمتی از مو
یا بدن مادر در دست کودک تا زمانی که به خواب برود، صحیح نیست.
در مورد کودکی که چنین عادتی پیدا کرده، بهتر است مادر عروسک
پشمالو در اختیارش قرار دهد تا کودک عادت کند عروسک یا بالشش را بغل بگیرد
تا به خواب برود. وقتی این عادت از بین رفت، به راحتی با بردن کودک به
اتاقش و ماندن مادر در کنار او، به خواب می‌رود

آیا مادر می‌تواند کنار فرزندش در اتاق او بخوابد تا به خواب برود؟

خیر. مادر نباید به تخت کودک برود یا در اتاق او روی زمین بخوابد زیرا این کارها
هم تفاوتی با خوابیدن کودک در اتاق والدین ندارد. باید کودک حس کند مادر
حضور دارد ولی این حضور به معنی خوابیدن کنار او نیست. مادر می‌تواند برای
فرزندش کتاب بخواند یا قصه بگوید تا کودک در حالی که عروسک به بغل دارد، به خواب برود.
اگر مادری کودکش را تا حداکثر دو سالگی از خود جدا نکرد و کودک به خوابیدن
کنار مادر عادت داشت، چطور می‌توان این عادت را در او از بین برد؟
در مورد کودکان سه سال به بالا خیلی خوب است که از جدول ستاره استفاده کنیم.
یعنی به کودکمان بگوییم هر روز صبح که بلند می‌شوی اگر در تختخوابت بودی،
یک برچسب جایزه می‌گیری و مثلا هر سه برچسب یک جایزه بزرگ‌ دارد.
استفاده از روش‌های تشویقی در این مورد مؤثر هستند.
سن جدا خوابیدن کودکان

جدا کردن اتاق خواب کودکان از چه سنی باید باشد ؟

سن جدا خوابیدن کودکان

سن جدا خوابیدن کودکان در پورتال جامع فرانیاز


سن جدا خوابیدن کودکان

جدا کردن اتاق خواب برای کودکان بالای ۳ سال

بهتر است برای جدا کردن اتاق خواب کودک سه ساله تان صبوری بخرج دهید و با صحبت کردن و توضیح دادن شرایط او را قانع کنید در اتاق خواب خودش بخوابد.چنانچه نصف شب به اتاق شما آمد دوباره او را به اتاق خواب خودش برده و کنار تخت او بنشینید تا بخوابد. اگر این کار را هر شب چند بار انجام داد،

هر بار با تاخیر به اتاقش بروید.

در کنار این قانون که اتاق کودک باید جدا باشد، میتوانید هفته ای یکبار به او اجازه دهید به اتاق خواب شما بیاید.سن

جدا خوابیدن کودکان
جدا کردن اتاق خواب برای کودکان بالای ۵ سال

این کار بایستی بتدریج صورت گیرد ابتدا فاصله او را از تخت خودتان بیشتر نمایید و سپس او را به اتاقش منتقل کنید.
کودک را برای اینکار تشویق کنید و با هر بار خوابیدن در اتاقش به او جایزه بدهید.در مقابل اصرار کودکان به خوابیدن در اتاق خودتان بایستی مقاومت کرده و سعی کنید با سرگرمی‌های مختلف او را به اتاقش ببرید.سن جدا خوابیدن کودکان
اگر قانونی وضع می شود باید در خانه اجرا شود اما پیش از هر چیز دقت کنید که این قانون چه تاثیر روانی روی کودک دارد. در بعضی خانواده ها سابقه مشکلات روانی وجود دارد و بنابراین احتمال بروز این مشکل درکودک هم هست و با جدا کردن او این حالت در او تشدید می شود
سن ج

خوابیدن کودکانتاثیر جدا کردن اتاق خواب کودک

جدا کردن اتاق خواب کودکان در سنین تا چهار سالگی دو تاثیر مهم را بر روی کودک خواهد گذاشت :
تاثیر اول :اعتماد کودک به والدین محکمتر میگردد . به اینصورت که پدر و مادر حتی در زمانی که کنار کودک نیستند اما همیشه دردسترس هستند و امنیت مناسبی را برای او برقرار می کنند و به خواسته هایش اهمیت خواهند داد .
تاثیر دوم تفویت حس استقلال و اعتماد به نفس در کودک : با این روش کودک احساس میکند فضای شخصی و مخصوص به خود را دارد. و میتواند خود مستقلا در اتاق خود بخوابد .

سن جدا خوابیدن کودکانمواردی که بایستی برای جدا کردن اتاق خواب کودکتان در نظر داشته باشید :

– شرایط روحی کودک خود را در نظر بگیرید . جدا کردن اتاق خواب برای کودکانی که دچار اضطراب جدایی شدید میباشند بهتر است تحت نظات یک مشاور صورت گیرد و کودک بخاطر این مساله تحت فشار قرار نگیرد . برخی والدین تصور میکنند اضطراب جدایی با جدا کردن اتاق خواب کودک ممکن است بهبود یابد درصورتیکه در بیشتر موارد اینکار باعث تشدید اضطراب جدایی در کودکان میگردد . سن جدا خوابیدن کودکان
– مادر از لحاظ روحی آماده باشد . اولین چیزی که برای جدا کردن اتاق کودک نیاز است، همراهی والدین بخصوص مادر است. آرامش داشتن مادر در این زمینه بدون شک به حل هرچه سریعتر این مشکل کمک خواهد کرد.
– برخی والدین میگویند با کودک ۵-۶ ساله خود در یک اتاق می خوابند وبا این قضیه مشکلی ندارند اما اتفاقا این یک اشکال بزرگ است که باید بررسی شود.
– در خواباندن کودکان به هیچ وجه مو یا دست خود را در اختیار کودک نگذارید و اجازه دهید راه اینکه خودشان به خواب فرو روند را بیاموزند.
– هنگام خوابیدن کودک در اتاق خواب بهیچ وجه کنارش یا در تختخوابش دراز نکشید، بلکه کنار تختش بنشینید و با قصه گویی و هر کاری که فکر می کنید علاقه دارد، به او کمک کنید تا بخوابد.
س
سن جدا خوابیدن کودکان در پورتال جامع فرانیاز
امیدواریم این پست فرانیاز مورد توجه شما عزیزان قرار گرفته باشد.
همراه ما باشید در پورتال جامع فرانیاز فراترازنیاز
سن جدا خوابیدن کودکان در پورتال جامع فرانیاز

ارامش همراه با فرانیاز

روانشناسی

فرانیاز فراتر از نیاز

+ نوشته شده در يکشنبه 17 بهمن 1395ساعت 14:14 توسط شقایق | | تعداد بازدید : 6

دوستی در دوران کودکی

دوستی در دوران کودکی

یکی از مشغله های اصلی والدین است. در موارد بسیاری والدین از این موضوع نگران هستند که فرزندشان با چه کسی دوست است و چنانچه از رابطه ای خشنود نباشند، سعی می کنند تا مانع آن شوند. البته این نگرانی تا حد زیادی به جا و منطقی است. چرا که دوستان می توانند تاثیرات زیادی را بر رفتار و سرنوشت افراد بر جای گذارند. اما برخورداری فرزندان از روابط دوستی مناسب می تواند سهم مهمی در سلامت روانی کودکان داشته باشد.

دوستی در دوران کودکی در پورتال جامع فرانیاز


دوستی در دوران کودکی

دوستی یک پدیده اجتماعی در عالم انسانی است.

هر کدام از ما در طی زندگی خود دوستان متعددی را انتخاب می کنیم

و بخشی از عمر خود را با آنها می گذرانیم. برای بسیاری از انسان ها،

دوست نقشی مهم و گاه مهم تر را در زندگی بازی می کند. برخی از افراد خواهش دوست

را بر خواهش هر کس دیگر ترجیح می دهند و تأثیری که از دوست می پذیرند،

از هیچ معلم و مصلحی پذیرا نیستند. وقتی که دوست تا این درجه می تواند

در زندگی ما نقش داشته باشد، پس باید آداب مربوط به رفتار با او را نیز بیاموزیم و فرزندان مان را در این راه تربیت کنیم.


کودک یک موجود اجتماعی است، احتیاج به انس و الفت دارد و نیازمند به همبازی است.

یکی از نیازهای طبیعی کودک مجالست و مؤانست با معاشران است.

پدران و مادران هرگز نمی توانند نقش همبازی را عهده دار شوند،

گرچه خود را فوق العاده صمیمی نشان دهند. تأثیری که دوست بر انسان می گذارد،

قابل مقایسه با راهنمایی و اندرز پدران و مادران نیست، زیرا کودکان در برابر گفته های

بزرگ ترها مقاومت می کنند، ولی در برابر دوستان و معاشران، ناخودآگاه از رفتار و کردار آنان اقتباس می نمایند.

روی این اصل، پدران و مادران باید با همه وجود تلاش کنند معاشران خوبی

برای فرزندان خود انتخاب کنند. با انجام این کار دو فایده عمده نصیب آنان خواهد شد:

در درجه اول، فرزندان شان ناخودآگاه کمالات معاشر خوب را اقتباس کرده،

به نیکی گرایش پیدا خواهند کرد، دوم اینکه از معاشرت با افراد فاسد

و آلوده برکنار مانده، از آفت های زشت آنان مصون خواهند ماند.


تحقیقات و مطالعات بسیاری نشان داده اند که

داشتن دوست و تعلق داشتن به گروه همسالان، در ارتقای سلامت روانی افراد موثر است و موجب می شود

تا فرد این توانایی را پیدا کند تا از موقعیت های دشوار زندگی،

راحت تر عبور کند و در نهایت زندگی موفق تری داشته باشد.

آنچه مشخص است اینکه هر کسی به داشتن دوست نیاز دارد چرا که ممکن است

در زندگی شرایطی به وجود بیاید که خانواده نتواند به حمایت فرد بپردازد

و در این شرایط، حمایت دوستان می تواند عامل مهمی برای فرد باشد.

پس این عمل درست نیست که برخی از والدین مانع از دوستی های فرزند

خود می شوند وبا این اقدام، فرصت های زیادی را از فرزند خود دریغ میکنند.

هرچند نباید این مساله را هم از نظر دور داشت که فرایند دوست یابی هم، فرایند کم دردسری نیست. دو

ستی در دوران کودکی

بسیاری از کودکان در روند دوستی های خود با مشکلات بسیاری روبرو می شوند

و یا در برقراری ارتباط مشکل پیدا میکنند و این باعث ایجاد حس ناامیدی و نوعی یاس در آنها می شود.


احتمالا شنیدن این جمله از زبان بچه ها که “هیشکی منو دوست نداره و با من

دوست نمیشه” برای والدین ناراحت کننده و غم انگیز است. اما در عین

حال والدین نمی توانند در رابطه با این موضوع دخالت مستقیم داشته باشند

و مثلا برای دوست یابی فرزندشان، شخصا اقدام کنند. سوال اینجاست که

در چنین شرایطی چه باید کرد؟ مسلما نباید نسبت به این موضوع بی تفاوت بود.

چرا که این مساله نوعی آزرده خاطری برای کودک ایجاد می کند که برای او اذیت کننده است

و نوعی احساس تنهایی در کودک ایجاد می شود که اثرات منفی بر روح او بر جای می گذارد.

از طرف دیگر این مطلب مهم است که کودک این توانایی را پیدا کند که

در کودکی با این موضوع کنار بیاید و آنرا برای خود حل کند چرا که اگر در کودکی

یاد نگیرد که چطور با دیگران ارتباط برقرار کند ممکن است در آینده،

هیچگاه نتواند این مهارت را به درستی یاد بگیرد.


برای جلوگیری ار بروز این اتفاق، والدین چه باید بکنند؟ دوستی در دوران کودکی

والدین به یاد داشته باشند که کودکی که قدم به دنیا می گذارد،

تصوری از خود ندارد و این والدین و اطرافیان هستند که این تصویر را به او ارائه می دهند.

پس والدین توجه داشته باشند که به خاطر برخی از رفتارها به کودک خود برچسب نزنند و تصور اشتباه ایجاد نکنند

کودکان روحیات متفاوت و منحصر به فردی دارند. برخی از بچه ها این توانایی را دارند

که به سرعت و به راحتی برای خود دوست پیدا کنند. برخی از بچه ها از زمانی

که راه رفتن را می آموزند، خود را مشتاق به برقراری ارتباط نشان می دهند.

اما برخی دیگر از کودکان اشتیاقی به داشتن این رابطه ها ندارند و

دائما به مادر خود می چسبند و اغلب سکوت می کنند و حرفی نمی زنند. دوستی د

ر دوران کودکی

این حالات تا حدودی می تواند ناشی از خصلتهای ذاتی افراد باشد

ولی برقراری روابط با دیگران، یک مهارت اجتماعی است که می توان آنرا به کودک یاد داد.

در عین حال این مهارت با کسب تجربیات مختلف در طی زندگی هم به دست می آید.

اینکه برخی از کودکان نمی توانند به بازی گروه همسالان وارد شوند،

می تواند دلایل مختلفی داشته باشد. یکی از عوامل مهم که منجر

به برقراری ارتباط یک کودک با همسالان می شود، به نحوه نگاه یک کودک

به خود بستگی دارد. یعنی کودکی که تصویری توانمند از خود در برقراری ارتباط دارد،

کودکی که باور دارد می تواند به بازی با دیگران بپردازد و می تواند از عهده مکالمات

و گفتگوها بر بیاید و اعتماد به نفس داشته باشد، می تواند برای برقراری یک ارتباط پیش قدم باشد.


والدین به یاد داشته باشند که کودکی که قدم به دنیا می گذارد،

تصوری از خود ندارد و این والدین و اطرافیان هستند که این تصویر را به او ارائه می دهند.

پس والدین توجه داشته باشند که به خاطر برخی از رفتارها به کودک خود برچسب

نزنند و تصور اشتباه ایجاد نکنند. وقتی این موضوع به درستی رعایت شود،

منجر به تقویت اعتماد به نفس در کودک می شود. یعنی باور یک کودک

به توانمندی هایی که دارد. با تقویت توانمندی هایی که در کودک وجود دارد

می توان اعتماد به نفس را در وجود ا تثبیت کرد. وقتی این احساس

به درستی در کودک ایجاد شده باشد او می تواند در تعامل با دیگران موفق عمل کند.

دوستی در دوران کودکی


دوستان بچه ها، مهمّند

دوستی در دوران کودکی در پورتال جامع فرانیاز


دوستی در دوران کودکی

بچه ها از طریق معاشرت با بچه های دیگر با مسائل زندگی آشنا می شوند.

متخصصان امور تربیتی بچه ها عقیده دارند: اگر فکر می کنید فرزندتان

در صورت رابطه نداشتن با بچه های دیگر دارای شخصیت بهتری خواهد شد،

اشتباه می کنید، زیرا بچه ها مسائل مهم را جز از طریق معاشرت های مکرر

با بچه های دیگر به آسانی یاد نمی گیرند، پس دوستان آنان جزء افراد مهمی هستند

که بچه ها آنها را می شناسند و به آنها نیاز دارند


شما نمی توانید دوستان فرزندتان را انتخاب کنید و اگر چنین کنید،

در مقابل شما خواهد ایستاد. اظهار مخالفت فکر خوبی نیست، مگر اینکه فرزندتان

واقعا مشغول ولگردی با دوستان ناباب باشد که در آن صورت حتما باید پافشاری کنید.

مخالفت کردن با یک دوست خاص صرفا کودک را به سوی او سوق می دهد و باعث می شود

فرزندتان مخفی کاری کند. فکر خیلی بهتر این است که به فرزند خود بگویید

دوستش را به منزل دعوت کند تا او را بهتر بشناسید. شاید دوست او خیلی

بهتر از آنچه که شما فکر می کردید، باشد. به این ترتیب فرزندتان آزادمنشی

شما را احساس می کند و نسبت به مواضع دلسوزانه شما واکنش مثبت نشان می دهد

و در نتیجه آمادگی بیشتری برای تبادل نظر و متقاعد شدن پیدا می کند دو

ستی در دوران کودکی

بسیاری از ما می پنداریم که ممکن است، رفتارهای نابهنجار سایر بچه ها در فرزند

ما اثر نامطلوب بگذارد، اما محققان در این زمینه عقیده دارند که این طور نیست،

زیرا بچه ها به طور معجزه آسا و شگفت انگیزی قدرت تغییرپذیری و دگرگونی از خود نشان می دهند

و عقیده دارند که: مراقبت از فرزند به این معنی نیست که مدام نظر بدبینانه ای نسبت

به دوستان او داشته باشیم، بلکه باید آنها را تحت نظر داشته و در وقت لازم با خوشرویی مداخله کنیم.


گرچه کنترل بچه ها از طریق والدین امری طبیعی است اما کنترل کامل آنان،

کار درستی نیست. زیرا معمولاً کنترل های شدید برای داشتن استقلال کودک

به مرز لیاقت، به او ضربه وارد می سازد. کمی واقع بین بودن والدین کمک

زیادی به امر تربیت کودک می نماید، واقع بین بودن این است که در مقابل

خطرها و نتایج آنها صادق باشیم. از آنجا که به طور طبیعی هر شخصی فرزند خود

را دوست می دارد، بجاست که در باره قابلیت و شایستگی او، در مراجعه با خطر نگران باشد.

اما این نگرانی نباید بدان معنا باشد که او را از داشتن دوست یا بازی یا کارهای

سازنده محروم کند. البته این موضوع نیز نباید نادیده گرفته شود که: هرگز نباید

بی محابا به فرزندان آزادی بدهیم یا اولین کسی باشیم که در مقابل خواسته های

او سر تسلیم فرود آوریم، زیرا فرزند ما نیز محدودیت ها را در پاره ای موارد بهتر می پسندد

دوستی در دوران کودکی


دوستی در دوره دبستانی

روابط دوستانه بخصوص دوستان هم جنس یکی از مقوله های متداول در دوران دبستان به شمار می رود و این نوع دوستی ممکن است شکل های مختلفی داشته باشد مانند هم کلاسی ها، دوستان ماجراجو، دوستان مشاور و راهنما. دوستان همچنین یکدیگر را در رسیدن به عزت نفس و نیز احساس لیاقت در دنیای اجتماعی کمک می نمایند. هر چقدر کودکان در این مرحله بیشتر رشد نمایند، روابط دوستان همسال رنگ بیشتری به خود می گیرند. به عنوان مثال بچه های بزرگ تر به نظر می رسد از فعالیت های گروهی مانند اسکیت، دوچرخه سواری و خانه بازی بیشتر لذت می برند.

روابط دوستانه در همسالان بیشتر براساس شباهت های میان آنها شکل می گیرد. آگاهی بر تفاوت های نژادی و یا تفاوت های دیگر بین همسالان ممکن است سبب تأثیر بر رابطه دوستی گردد. عدم بردباری در کودکانی که شبیه یکدیگر نیستند،

منجر به تعصب و یا به عبارتی ادراکات منفی نسبت به گروههای دیگری از مردم می گردد. در حالی که بعضی دوستان همسن و سال ممکن است از رفتارهای قالبی تعصب آمیز برخوردار باشند، با این حال بسیاری از کودکان در رفتارهایشان نسبت به بچه های دیگر حساسیت کمتری به خرج می دهند.

دوستی در دوران کودکی


گروههای دوستی در دوره نوجوانی

در دوره نوجوانی، دوستی معمولاً درون ساختار گسترده تر اجتماعی روابط همسالان وجود دارد. در این موقعیت گسترده تر اجتماعی، هر نوجوانی واجد پایگاه کمابیش تعریف شده و آشکاری است. دوستی های صمیمی و نزدیک، مستقل از ویژگی فوق نیستند.

موقعیت های دوستان در داخل گروه بزرگ تر، به یکدیگر شباهت دارد. اگر چه هنجارهای گروه همسالان، شاید مرزهای مؤثری را پیرامون رفتارهای پذیرفتنی و ناپذیرفتنی ایجاد کند، ولی در دوستی هاست که جوانان پشتیبانی و امنیت می یابند، استقلال عاطفی خویش را به بحث می گذارند، اطلاعاتی را رد و بدل می کنند، اعتقادات و احساسات خویش را به زبان می آورند و دیدگاهی جدید و متفاوت در مورد خویش به دست می آورند.

طی دوره نوجوانی، دوستی ها اهمیت خاصی می یابد و در اوایل دوره نوجوانی، برابری و روابط بده و بستان جزء مشخصه های دوستی می باشند. گفتگوهای همسالان در برگیرنده تبادل نظر و توضیح و درک متقابل می باشد، در حالی که مکالمه های نوجوان والدین، ممکن است اغلب شامل تبیین دیدگاهها توسط والدین حتی به بهای عدم درک دیدگاههای متفاوت فرزندان نسبت به رویدادها و وضعیت های زندگی باشد. در فاصله میان کودکی و نوجوانی، دوستی ها به روابطی پیچیده تر و از نظر روانی کامل تر و شبیه بزرگسالان تبدیل می شوند

دوستی در دوران کودکی


لزوم توجه والدین به گروه دوستان نوجوان

همان طوری که می دانیم، نوجوان در سن بلوغ عمدتا متأثر از گروه همسن خویش است و بیش از آنکه از رفتار والدین و حتی مربی تأثیر بپذیرد، از گروه دوستان خویش الهام می گیرد. روی هم رفته چنانچه بتوان در انتخاب ترکیب دوستان هم گروه نوجوان، قدم های مؤثری برداشت، شاید بزرگ ترین خدمت، هم به لحاظ رفتاری و هم به لحاظ پیشرفت تحصیلی در حق او انجام شده باشد.

از نظر رفتاری، نوجوان عمدتا دوستان هم گروه خود را الگوی رفتاری خویش می داند و از روش و منش و شیوه های رفتاری گروه تبعیت می نماید. بنابراین اگر دوستان نوجوان افرادی خوش رفتار و با منش و تربیت مطلوب باشند، نوجوان نیز در مسیر آنان گام بر خواهد داشت و چنانچه خدای ناکرده گروه دوستان دارای مشکلات رفتاری باشند، نوجوان با تبعیت از آنها در مسیر و وادی نامناسبی قرار می گیرد و در آن جهت حرکت خواهد کرد. بنابراین والدین باید مراقب باشند که دوستان فرزند نوجوان شان اولاً در زمینه رفتاری وضعیت مطلوبی داشته باشند، ثانیا در زمینه تحصیلی از وضعیت درخشانی برخوردار باشند و یا حداقل دارای شرایط مشابهی با فرزند نوجوان آنها باشند


مهم ترین نکاتی که باید درباره پدیده دوستی از طرف اولیا مورد توجه قرار گیرد، به شرح زیر است:

ـ دوستی را به عنوان یک واقعیت در زندگی فرزندان مان بپذیریم و تلاش نکنیم از طریق دور نگه داشتن فرزندان مان از دیگران، به زعم خود، آنان را سالم بار بیاوریم. فرزندان ما می توانند با داشتن دوستان سالم زندگی بهتری داشته باشند.

دوستی در دوران کودکی

ـ توجه داشته باشیم که این دوست بد نیست که فرزند ما را به بیراهه می کشاند، بلکه ممکن است ویژگی هایی در فرزند ما وجود داشته باشد که او را به طرف انتخاب دوست بد سوق دهد، از آن جمله: سرزنش زیاد و ایجاد تصویر منفی از فرزند در ذهن او، می تواند وی را به سوی دوستان بد بکشاند.

ـ سعی کنیم آداب دوستی را به فرزندمان بیاموزیم، از جمله به او بیاموزیم که یک انسان سالم می تواند به موقع با دیگران، از آن جمله با دوستان، تماس حاصل کند و به موقع نیز از آنان جدا شود. به بیان دیگر، نه تنهایی شایسته است و نه عدم توانایی برای جدا شدن از دیگران.

ـ به فرزندمان بیاموزیم که حقوق دوست را چون حقوق خود، در حضور و غیاب دوست، محترم بشمارد، رازدار او باشد و به هنگام گرفتاری، تنگدستی و بحران او را تنها نگذارد.

ـ به فرزندمان بیاموزیم که دوستی را تنها ملاک رفتار با دوست قرار ندهد، بلکه ملاک های درست و عقلانی را بر دوستی ترجیح دهد و دوستی خود را با این ملاک ها تعیین کند، به عبارت دیگر، مهار عقل را به دست دوستی ها ندهد.

دوستی در دوران کودکی


دوستی در دوران کودکی در پورتال جامع فرانیاز


امیدواریم این پست فرانیاز مورد توجه شما عزیزان قرار گرفته باشد.
همراه ما باشید در پورتال جامع فرانیاز فراترازنیاز
دوستی در دوران کودکی در پورتال جامع فرانیاز

ارامش همراه با فرانیاز

روانشناسی

فرانیاز فراتر از نیاز

+ نوشته شده در يکشنبه 17 بهمن 1395ساعت 14:11 توسط شقایق | | تعداد بازدید : 7

۱۰ جمله منفی به کودکان

۱۰ جمله منفی به کودکان

شاید جالب باشد بدانید که بعضی جملات بی ضرر به نظر می رسند ولی گفتنشان کم کم کودک را دچارخودکم بینی و احساسات منفی می کند.در اینجا شما را با ۱۰ مورد از این جملات نادرست آشنا می کنیم. باما همراه باشید در فرانیاز

10 جمله منفی به کودکان در پورتال جامع فرانیاز


۱۰ جمله منفی به کودکان

هنگامی که بچه ها تکلیف خود را در مدرسه جا می گذارند،

امکان دارد حتی شمار زیادی از پدران و مادران فهمیده، فرزند خویش را ملامت کنند و بگویند:

” تو چقدر نادانی؟” . یا به طور مثال، چنانچه در یک روز تعطیل بچه ها با هم دعوا کنند،

ممکن است والدین بردبار نیز از این وضع شگفت زده شوند و بانگ برآورند:

” به چه علت بچه های من چنین رفتاری دارند؟!”.

احتمال دارد بزرگ کردن بچه، همچون آزمایشی جهت سنجش میزان صبر

و استقامت پدر و مادر باشد، ولی این مورد خیلی اهمیت دارد که کاربرد عبارت آزارنده،

احتمالا حس عزت نفس بچه را کاهش می دهد. “دونالد کیت”

، رایزن روان شناس کودک در دانشگاه پنسیلوانیا، اظهار می دارد: والدین

باید بدانند که خشمگین و محروم ساختن بچه از برخی چیزها را باید بدین جهت اعمال کنند

که بچه پی برد چه رفتاری باید داشته باشد. به هر حال، پدر و مادر، امکانات

روحی روانی ضروری را به منظور مهار موقعیت های گوناگون دارا می باشند.”

در مطالب زیر ده مورد از جملات زیان بخشی را که احتمال دارد والدین ابراز دارند

و سپس راه کارهای اجتناب از این موقعیت ها را تشریح کرده ایم:

۱۰ جمله منفی به کودکان


● از چه رو نمی توانی مانند فلانی باشی؟

“ماری” پیوسته تکالیفش را انجام می دهد و دندان هایش را مسواک می زند.

لیکن برادرش “بابی”، این گونه نیست و تمام امور را باید به وی یادآور شد. چرا او قادر نیست همانند “ماری” باشد؟

روان شناسان گفته اند که مقایسه صرفا موجب افزایش حسادت بین برادر و خواهر می گردد.

به باور یک روانشناس کودک” در صورتی که بچه ای با خواهر یا برادرش یا

بچه دیگری مقایسه شود، احتمالا از وی بیزار می گردد.”

در عوض مقایسه کردن بچه ها، برای فرزندتان دقیقا مشخص سازید که از او چه می خواهید؟!

اتاق تمیز؟ میز مرتب؟ آن بخش از کردار بچه را که مایلید تغییر کند، به دقت مشخص سازید.

برای فرزندتان تشریح کنید که خوی های نیکو، چه یاری هایی به او می کند.

مثلا به او توضیح دهید که عادت انجام به موقع تکالیف، سبب می شود نمرات ممتازی کسب کند

و در این حالت نباید دلواپس باشد که تابستان نیز به مدرسه برود.

چنانچه بچه متوجه شود که شما میل دارید وی، کردارش را در پاره ای از موارد

عوض کند تا بهتر از آنچه هست، بشود، در این صورت یقینا تغییرات فرزندتان را شاهد خواهد بود.

۱۰ جمله منفی

به کودکان

● چرا مانند بچه های خردسال رفتار می کنی؟

رفتار فرزند هفت ساله شما در یک تالار غذاخوری مانند بچه چهارساله است.

شما شرمنده می شوید و به وی یادآوری می کنید که به چه دلیل نظیر خردسالان رفتار می کنی؟

پیامد کار چه می شود؟ به بچه اهانت شده و او اکنون با تنفر فراوان، همه نمک را از درون نمکدان بیرون می ریزد!


10 جمله منفی به کودکان در پورتال جامع فرانیاز


۱۰ جمله منفی به کودکان

عوض ناراحت ساختن بچه، بکوشید شرایطی را مهیا سازید

که از پس تغییر دادن فرزندتان به طرز دلخواه برآیید. نسبت به رفتار فرزندتان،

به نحو غیر مستقیم بازتاب نشان دهید. مثلا می توانید بگویید:” می دانم که

دوست داری پیش از رفتن به بستر، تلویزیون تماشا کنی و من مایل نیستم

این فرصت را از تو بگیرم، ولی چنان چه تغییر رویه ندهی، نمی گذارم چنین کنی.”

با این حرف بچه در می یابد که احتمالا آن چیزی را که دوست دارد، از کف می دهد.

۱۰ جمله منفی به کودکان


● چرا این اندازه ژولیده و نامرتبی؟

فرزندتان، پوشاک نظیف و مرتبی به تن دارد، لیکن درست یک ساعت

بعد با یک تی شرت کثیف، شلوار پاره و موهای به هم ریخته جلوی شما حاضر می شود.

انتقاد کردن از بچه، زمینه را برای کشاکش فراهم می سازد.

امکان دارد پدرومادر بپرسند، پس ما برای مهار فرزندمان چه باید بکنیم؟ روانشناسان بدین سوال،

این سان جواب می دهند:” هنگامی که بچه تصمیم می گیرد با دوستانش بیرون برود،

بگذارید هر لباسی را که مایل است، بپوشد لیکن چنان چه با شما برای شام خوردن

بیرون می آید، نباید هر لباسی را که می خواهد، بپوشد. فرزندتان باید فرابگیرد

که در موقعیت های متفاوت، چه بپوشد. والدین می توانند شیوه صحیح را درباره موضوعات گوناگون به بچه بگویند”.

۱۰ جمله منفی به کودکان


● تو بامزه ترین، قشنگ ترین و زورمندترین بچه دنیایی!

حتی یک لقب مثبت نابجا احتمالا محدودیت بچه شده و مانع می شود

که وی خودش را به واقع آن گونه که هست، ببیند و بشناسد. مثلا چنانچه بگویید:

“تو از تمام بچه ها، هوشمندتری”، امکان دارد سبب شود که او حس کند، هیچ گاه با شکست روبه رو نمی شود.

از اطلاع خود در مورد استعدادهای فرزندتان برای ترغیب و پیشرفت وی سود بجویید

نه این که برچسب شخصیتی به وی بزنید. به عنوان مثال اگر بگویید:

” تو با هوشی و من می دانم که اینکار از عهده ات بر می آید” خیلی دلگرم کننده تر

و ملایم تر از این است که چنین بگویید:” تو باهوش ترین بچه دنیا هستی” می توانید

این مورد را بیازمایید. یقینا برچسب بد زدن به بچه مانند غیب گویی از منش

وی عمل می کند. به عنوان مثال اگر به او گفته شود “تنبل”، مایل است

حتی تنبل تر اقدام کند زیرا مطمئنش ساخته اید که تن پروری جزو جدانشدنی شخصیت اوست.

پدر و مادر باید بکوشند عوض لقب منفی به کودک دادن، آن چیزی را که به واقع مورد نظرشان است،

بر زبان بیاورند. آیا بچه کلا تنبل است؟ امکان دارد او امور روزانه اش را بدون یادآوری

به اجرا در نیاورد. در این صورت والدین باید بچه را با روش جایزه دادن یا تبیه کردن، ملزم به انجام کارهای روزمره کنند.


● تو چقدر احمق هستی!

یکی از هدف های اصلی در تربیت فرزند، ایجاد اعتماد به نفس در بچه است.

به جای چنین عباراتی، جهت بهبود کردار فرزندتان اهتمام ورزید سخنان ترغیب کننده

و مثبت بیان دارید. به او یاد بدهید که چگونه کاری را به درستی صورت دهد. مثلا،

چنان چه فرزندتان بدون توجه به رفت و آمد خودروها، به وسط خیابان می دود،

می توانید به وی بگویید:” موقع عبور از خیابان، باید دستم را بگیری”.

هنگامی که بچه دستتان را گرفت، اضافه کنید:” تو خیلی باهوشی که دستم را میگیری.

حالا می توانیم با خیال راحت از خیابان رد شویم.”


برخی اوقات آرزو می کنم که ای کاش بچه ای نداشتم.

آنچه فرزندتان از عبارت بالا می فهمد، این است: ” تو ارزش نداری و من تو را نمی خواهم”.

او این حرف را به دل می گیرد و حتی تا بزرگسالی به یادش می ماند.

آیا شما اینقدر بی خردید که به بچه بگویید:” ای کاش اصلا تورا نداشتم!”.

در عوض چنین بگویید:” بعضی وقت ها مرا خیلی ناراحت می کنی.”

بهتر آن است که پدر و مادر قواعد پیش گقته را اجرا کنند تا بدین حد از خشمناکی نرسند.

وقتی بچه می داند که پدرومادرش چه انتظاری از وی دارند و مشاهده می کند ک

ه با او دمسازند، یقینا رفتار نیکوتری در پیش خواهد گرفت.


● مرا تنها بگذار

تمام پدر و مادرها پاره ای اوقات مایلند تنها باشند. ولی در صورتی که پرخاش

کنان از فرزندتان بخواهید که ایشان را به حال خود گذارد، می اندیشد

که دوستش ندارید. سعی کنید بچه ها را در انجام امور روزانه شرکت دهید.

حتی یکی بچه سه ساله هم می خواهد در آماده ساختن میز شام یاری کند.

اگر موقعی که بچه ها به شما احتیاج ندارند، وقتی را برای سپری ساختن

با آنان اختصاص دهید، در این حالت زمانی که توجه شما به اجرای سایر امور است،

بچه ها کمتر مزاحم شما می شوند.آن هنگام که لازم است تنها باشید،

می توانید به بچه بگویید:” من خیلی تو را دوست دارم، اما حالا بسیار کار دارم.”

به او فرصت دهید که دریابد شما بعدا مدتی را با او می گذرانید. در صورتی که

فرزندتان اصرار کرد، می توانید بگویید:” چنانچه بار دیگر حرفم را قطع کردی،

ناچارا باید به اتاقت بروی، چون اینجا اتاق من است.”

این روشی در جهت دور کردن بچه نیست بلکه یک راه کار تربیتی به حساب می آید.

۱۰ جمله م

نفی به کودکان

● خفه شو!

این عبارت سبب می گردد که بچه حس کند شما کوچک ترین علاقه ای به شنیدن نظرش ندارید

و اندک اندک به این نتیجه دست می یابد که او فردی ناتوان در طرح هر پیشنهادی است.

شما می توانید با آرامش و خونسری به او بگویید:” ساکت باش” و اگر این

لحن کلام بی اثر باشد، آن را با خونسردی لیکن محکم تر بیان کنید.

یا امکان دارد تلویزیون را خاموش کنید و وی را به اتاقش بفرستید.

یادتان باشد که بچه ها همه چیز را از انگاره (الگوی) خود فرا می گیرند.

در صورتی که می خواهید فرزندتان مودب باشد، باید نخست خودتان با ادب باشید.

هیچ گاه به هم سن و سالتان نمی گویید” خفه شو!” پس به بچه تان هم نباید چنین حرفی بزنید.

۱۰ جمله منفی

به کودکان

● این کار را بکن وگرنه…!

ترساندن های بی مورد، در نهایت به زدوده شدن قدرت شما می انجامد. این قبیل گفتار سبب می گردد که بچه به رفتار ناپسندش ادامه دهد تا ببیند شما تصمیم دارید چه کنید. روش مطلوب، چینش تنبیه ویژه ای است که می توانید به کار ببندید. مثلا به اوبگویید:

” اگر حالا دست از این کارت نکشی، یک هفته کامل باید در خانه بمانی.” یا ” در صورتی که مجددا این عمل را تکرار کنی، حق نداری پس از ناهار بازی کنی.” اینجاست که بچه می فهمد شما قادرید او را از برخی پیزهایی که دوست دارد، محروم سازید.


اگر حالا همراه من نیایی، دیگر با تو کاری ندارم و برای همیشه کنارت می گذارم!

هر گز بچه ها را از رهاکردنش نترسانید. پدر و مادر باید برای فرزندشان پناهگاه امنی باشند، تا از آنجا بچه ها بتوانند به دنیا گام نهند. در غیر اینصورت آنان از حیث رفتاری، به افرادی وابسته وبدون اعتماد به نفس بدل می گردند.

چنانچه کودک نوپایی دارید که گوشه خیابان نشسته و تکان نمی خورد، باید بگویید:” یا با من بیا یا دستت را می گیرم و با خود می برم.” و اگر ضرورت ایجاد کرد، بلندش کنید و با خود ببرید. اگر فرزندتان دوست دارد وقت تلف کند، بکوشید به وی توجه بیشتری داشته باشید. مثلا بگویید:” تو دقیقا پنج دقیقه وقت داری تا با دوستت بازی کنی و بعد باید برویم.” این کلام موثرتر از آن است که بچه را بترسانید به این که او را می گذارید و می روید.

اگر حرف های ناصحیح به فرزندتان زده اید، فرصت های زیادی برای جبران آنها ندارید. باید اذعان داشت که اینان ویژگی برگشت ناپذیری دارند. روانشناسی موسوم به فلمینگ توصیه می کند که:” به نزد فرزندتان بشتابید، وی را در آغوش بگیرید و بگویید من حرف های زشتی به تو زده ام؛ برخی اوقات که از کوره در می روم، سخنانی به تو می گویم که به هیچ عنوان دوست ندارم متاسفم.” این برخورد نه فقط موجب بهبودی رابطه شما با فرزندتان می شود، بلکه ایشان می آموزند که وقتی در شرایطی قرار می گیرند که سبب خشمگینی شان می گردد، باید چه کرده و چگونه خویشتن را مهار کنند.

۱۰ جمله منفی به کودکان


این دستور مهم را به خاطر بسپارید:” پیوسته دست به کاری بزنید که بچه ها پی ببرند، دوستشان دارید.”

گفتن بعضی حرف ها یا نظرات به کودکان تاثیرات بسیار بدی بر ذهن آنها دارد. بعضی از این صحبت ها آنقدر بد هستند که اکثر ما بد بودنشان را تشخیص می دهیم و از گفتن آنها به کودک خودداری می کنیم، مثلا جملاتی مانند “کاش هیچ وقت به دنیا نمی آمدی” یا “ما تو را نمی خواستیم”.


10 جمله منفی به کودکان در پورتال جامع فرانیاز

۱۰ جمله منفی به کودکان

ولی شاید جالب باشد بدانید که چیزهای دیگری هم وجود دارد که بی ضرر به نظر می رسند ولی گفتنشان کم کم کودک را دچارخودکم بینی و احساسات منفی می کند. در اینجا شما را با ۱۰ مورد از این جملات نادرست آشنا می کنیم:


۱.بیشتر تلاش کن، تو می توانی

ممکن است احساس کنید که فرزندتان در مدرسه، در ورزش یا در مهارت های دیگر آن طور که باید و شاید از توانایی هایش استفاده نمی کند. هر گونه اظهارنظری که نارضایتی شما را نشان بدهد نه تنها او را دلسرد می کند بلکه می تواند نتیجه عکس داشته باشد. وقتی چیزی از فرزندتان می خواهید، دقیقا مشخص کنید که توقعتان چیست. مثلا بگویید “وقتی اتاقت را کاملا تمیز کردی اجازه داری کارتون تماشا کنی.”

۱۰ جمله

منفی به کودکان

۲. کمتر غذا بخور

بهتر است از هر جمله ای که ذهنیت کودک را نسبت به ظاهرو بدنش تحت تاثیر قرار می دهد بپرهیزید. مثلا نگویید “مطمئنی که باید یک کیک دیگر بخوری؟” . همین طور از به کار بردن هر صفتی خود داری کنید. مثلا نگویید فرزندتان “پرخور” یا “بهانه گیر” است. در عوض، سعی کنید به نکات مثبت اشاره کنید و به جای کلی گویی، منظور دقیقتان را بیان کنید مثلا بگویید “چه خوب که سوپ مرغ را امتحان کردی.”

۱۰ جم

له منفی به کودکان

۳. تو همیشه… تو هیچ وقت …

هرگز از کلماتی مثل “همیشه” یا “هیچ وقت” استفاده نکنید. در پس این کلمات تاثیراتی وجود دارد که می توانند تا آخر عمر با کودکتان بمانند. جمله ای مانند “تو همیشه وسائلت را گم می کنی” باعث می شود که او احساس بدی راجع به خودش پیدا کند و واقعا تبدیل به کودکی شود که همیشه وسائلش را گم می کند. به جای به کار بردن جملات منفی از فرزندتان بپرسید که چگونه می توانید به او کمک کنید تا رفتارش را تغییر دهد. مثلا بگویید “من احساس می کنم گاهی فراموش می کنی وسائلت را کجا گذاشته ای. ما چگونه می توانیم کمکت کنیم؟”

۱۰ ج

مله منفی به کودکان

۴. چون من می گویم!

گفتن چنین جمله ای شما را رئیس مطلق معرفی می کند و به حس استقلال و لیاقت کودک ضربه می زند. همچنین باعث می شود کودک شما یکی از فرصتهای یادگیری را از دست بدهد. مثلا تصور کنید که بچه های شما دوست دارند به جای آمدن به خانه خاله تان به پارک بروند و بازی کنند. به آنها بگویید ” می دانم دوست دارید بازی کنید ولی خاله دوست دارد شما را ببیند و ما باید به بزرگترها احترام بگذاریم.”

۱۰ جمله

منفی به کودکان

۵. به تو گفته بودم…

تصور کنید چندین بار به پسرتان گفته اید که اگر همه بعدازظهر بازی کند وقت کافی برای امتحان ریاضی اش نخواهد داشت. و حالا پسرتان نمره اش را گرفته و شما از آن ناراضی هستید. گفتن جمله “به تو گفته بودم” باعث می شود او فکر کند همیشه حق با شما است و او همیشه اشتباه می کند. در عوض سعی کنید به نتایج مثبت کارهای او اشاره کنید، مثلا وقتی به حرفتان گوش می کند و اتاقش را تمیز می کند بگویید ” حالا اتاقت بهتر به نظر می رسد نه؟ پس بهتر است همیشه اتاقت را تمیز کنی.”


۶. تو بهترینی

اگر همیشه کودکتان را تحسین کنید و به او بگویید که چقدر با هوش و زرنگ است، کم کم در مورد امتحان چیزهای تازه یا سخت تر دچار تردید خواهد شد چون می ترسد که نتواند مثل همیشه خوب و باهوش باشد. همچنین وقتی فرزند شما درگیر کاری باشد و به مشکل برخورده باشد، گفتن جمله ای مانند”اما تو خیلی زرنگ هستی” نتیجه عکس خواهد داشت، چون احساس می کند که لیاقت صفت های خوبی که به او می دهید را ندارد. بهتر است تنها به تلاش و کوشش او بها بدهید و بگویید “تو خیلی تلاش می کنی پس حتما موفق می شوی” یا “کارت عالی بود آفرین.”


۷. نگران نباش

اشکالی دارد اگر به کودک مضطرب و نگرانتان دلداری بدهید؟ بله، چون اگر به او بگویید که نباید نگران باشد احساس او را نادیده گرفته اید. همین طور جملاتی مثل “گریه نکن” یا “آرام باش” نتیجه ای مشابه خواهند داشت. در عوض بگویید ” می دانم نگران هستی. می توانی به من بگویی چه چیزی بیشتر از همه نگرانت کرده است؟ ”


۸. بهتر است با او دوست نباشی

هرگز به فرزندتان نگویید که از بعضی دوستانش خوشتان نمی آید و نباید با آنها دوست باشد. این نظر شما هر دلیلی داشته باشد، باعث می شود که توجه فرزندتان نسبت به آن شخص خاص بیشتر شود. در عوض بکوشید با او صریح و مستقیم صحبت کنید تا بتوانید مکالمه ای راحت و روشن در مورد ارزش ها و چیزهای خوب و بد با فرزندتان داشته باشید. مثلا بگویید “چه چیز آن دوست برای تو جذاب است؟ شما دونفر چه کار می کنید؟”.


۹. این طوری نه. بگذار نشانت بدهم

تصور کنید که از فرزندتان خواسته اید کاری را انجام دهد، ولی او در انجام آن چندان موفق نبوده است. مسلما سخت است که جلوی خودتان را بگیرید و در انجام آن کار دخالت نکنید. ولی این کار اشتباه است چون فرصت یادگیری را از او می گیرد، ضمن اینکه در صورت تکرار باعث می شود که او کم کم از امتحان چیزهای تازه بترسد. سعی کنید به جای اینکه آن کار را خودتان اجام دهید، با او همکاری کنید و بگویید “مادر من به من یاد داده که چگونه حوله ها را تا بزنم. بگذار به تو نشان بدهم.”

۱۰ جمله

منفی به کودکان

۱۰ چیزی که نباید به کودکانمان بگوییم !


10 جمله منفی به کودکان در پورتال جامع فرانیاز


رفتار ماست که شخصیت فرزندانمان را شکل می دهد

و استفاده از اصول روانشناسی در تربیت کودکان باید مد نظر هر پدر و مادری باشد . شما در برابر او مسئول هستید ، پس وقت بیشتری بگذارید و این نکات را به خاطر بسپارید .

تحقیقات نشان می دهند که برخی عبارات مثبتی که ما به کودکان می گوییم ، در واقع بسیار مخرب هستند. باوجود اینکه نیت بدی نداریم، اما با بکار بردن این جملات باعث می شویم که کودکان به آنچه که واقعا هستند باور نداشته باشند. بعضی از جملات ما گول زننده اند و باعث می شوند کودک کمترین تلاش ممکن را برای کاری انجام دهد و یا در زمان سخت شدن کاری آنرا رها کند.

اینجا یک لیست از ۱۰ عبارتی داریم که شما باید همین حالا از دایره لغات خود حذف کنید. همچنین در کنار این عبارات ما عبارات پیشنهادی به شما معرفی می کنیم که شما با استفاده از این عبارات بتوانید انگیزه درونی و اشتیاق کودک را تحریک کنید.


“کارت خوب بود”

این جمله معمولا مکررا برای کارهایی استفاده می شود که کودک در انجامش واقعا تلاشی نکرده، با بکار بردن این عبارت به او یاد می دهید که هرچیزی که مامان یا بابا بگوید ” کار خوب ” است( یعنی فقط در زمانی که پدر ومادر بگویند خوب است)

به جای آن بگویید ” تو واقعا برای آن سخت تلاش کردی!” با تکیه روی تلاش کردن ،به او یاد می دهیم که تلاش از نتیجه مهمتر است. این به کودک یاد می دهد که در زمان روبرو شدن با یک کار سخت ، پافشاری بیشتری در انجام آن از خود نشان دهد و به شکست به دید یک گام به سوی موفقیت نگاه کند.

۱۰ جمله م

نفی به کودکان

” پسر/ دختر خوب”

این جمله در حالیکه جزو عبارات مثبت به شمار می رود اما واقعا تاثیری متضاد چیزی که می خواهیم دارد. اغلب والدین از این جمله برای بالا بردن اعتماد به نفس کودک استفاده می کنند. اما متاسفانه تاثیر آن کاملا برعکس است. وقتی دختر شما جمله ” دختر خوب” را بعد از انجام کاری که شما از او خواسته بودید می شنود، اینطور تلقی می کند که چون کاری که “شما” خواسته اید را انجام داده پس ” خوب ” است. و این سرآغاز این داستان است که کودک از این می ترسد که نکند دیگر ” بچه خوبی ” نباشد و انگیزه و اشتیاق او برای همکاری در سایر کارها از ترس دریافت نکردن همین بازخورد سرد شود.

درعوض بگویید: ” زمانی که کمک می کنی واقعا لذت می برم” . این جمله به کودک می فهماند که شما چه می خواهید و رفتار او چگونه روی نظر شما تاثیر می گذارد. شما میتوانید حتی احساسات خود را به او بروز دهید و مثلا بگویید: ” دیدم که عروسکت را به دوستت قرض دادی” این به کودک اجازه می دهد که برای خودش تصمیم بگیرد و بداند که قرض دادن کار خوبی است و به او این حق را می دهد که دوباره همین کار را با انگیزه درونی خود تکرار کند نه به این خاطرکه اینکار را برای خوشایند شما انجام دهد.

۱۰ جمله

منفی به کودکان

” چه عکس زیبایی “

وقتی که ما نظر و عقاید خود را درمورد کار هنری کودک تحمیل می کنیم، در واقع این حق قضاوت و اعتبار بخشیدن را درباره کار خودش از او می گیریم. به جای این جمله بگویید:” من قرمز ، آبی و زرد می بینم ! نظرت خودت درباره نقاشی ات چیست؟ ” بوسیله مشاهده درعوض بیان ارزیابی خود، به کودک اجازه می دهید که تصمیم بگیرد نقاشی زیباست یا خیر. شاید در نظر او نقاشی ترسناک باشد و اگر از او بخواهید نظرش را درباره نقاشی بگوید ، در واقع از او خواسته اید که کار خود را ارزیابی کند و نیت و مهارتهای خود را که نشان دهنده خلاقیت او در زمان بالغ شدن می باشد را با شما درمیان بگذارد و او را همانند هنرمندی رشد دهید.


” اگر تو فلان کار را بکنی من به تو فلان چیز را می دهم”

رشوه دادن به بچه ها مانع مشارکت آنها به سهولت و سادگی می شود. این چنین معاملاتی با کودکان تبدیل به یک سرازیری لغزنده می شود و چنانچه بطور مداوم صورت گیرد،همیشه مجبور به عقب نشینی می شوید . مثلا ” نه! اتاقم را تمیز نمی کنم اگر برایم فلان چیز را نخری”.

به جای آن از جمله” از اینکه به من در تمیز کردن خانه کمک می کنی ممنونم “استفاده کنید . هنگامی که ما قدردانی واقعی خود را نشان می دهیم کودکان انگیزه ذاتی برای کمک کردن پیدا می کنند و اگر فرزندان شما چندان اهل کمک نبودند، به او وقتهایی را یادآوری کنید که کمکتان می کرد. مثلا بگویید:” یادت هست یک زمانی کمکم می کردی آشغالها را بیرون بگذارم؟ واقعا کمک بزرگی بود. ممنونم!” . سپس به او اجازه دهید که به این نتیجه برسد که کمک کردن به دیگران لذت بخش است و یک پاداش معنوی در بر دارد.

۱۰ جمله

منفی به کودکان

” تو خیلی باهوشی”

وقتی به بچه بگویید که باهوش است، فکر می کنیم که اعتماد بنفس و عزت نفس او را زیاد کرده ایم اما باید بدانید که اینگونه ستودن از شخصیت او واقعا تاثیر عکس دارد. با گفتن اینکه او باهوش است، بطور ناخودآگاه این پیام را به او می فرستیم که او فقط درصورتی باهوش است که نمره خوبی بگیرد، کارش را تمام کند و یا بهترین نتیجه را بگیرد . همه اینها فشار زیادی را روی یک کودک وارد می سازد. مطالعات نشان می دهند ،وقتی که کودک حل یک بازی پازل را تمام کرد و به او بگوییم که باهوش است ، حرف ما باعث می شود که او برای حل پازل های سخت تلاش نمی کند. دلیلش هم این است که او نگران می شود که شاید پازل را نتواند حل کند و ما او را باهوش ندانیم.

در عوض سعی کنید به او بگویید که قدر تلاش او را می دانید. با تمرکز کردن روی تلاش بیش از نتیجه، به او اجازه می دهید که بفهمید چه چیزی واقعا برایتان با ارزش است. درست است که حل کردن یک پازل جالب است اما حل پازل های سخت تر به مراتب جالب تر است. در همان مطالعه دیده شده که وقتی که روی تلاش تمرکز می کنیم- ” وای تو واقعا خوب تلاش کردی”- دفعه بعد کودک سعی می کند سعی کند پازل های مشکل تری را حل کند.

۱۰ جمل

ه منفی به کودکان

” گریه نکن “

دیدن گریه بچه ها همیشه راحت نیست اما وقتی که به او می گوییم ” گریه نکن” احساسات او را نادیده گرفته و به او می فهمانیم که اشک هایش برای ما ارزشی ندارد. این باعث می شود که او احساساتش را مخفی کند و در نهایت دچار انفجار عاطفی شده و بیشتر ناراحت شود.

سعی کنید به کودک فضایی برای گریستن بدهید مثلا بگویید ” ایرادی ندارد که گریه کنی. هرکسی بعضی وقتها به گریه نیاز دارد. منم همینجا هستم و به تو گوش می کنم.” حتی ممکن است گاهی احساسی که کودک دارد را شما بیان کنید، ” ناراحتی که نمیتوانیم برویم پارک ، آره؟ ” این کمک می کند که کودک احساس خودش را بهتر درک کند و یاد بگیرد که در غالب جملات آنها را بیان نماید. با تشویق او به بیان احساساتش ، به او کمک می کنید که احساسش را تنظیم نماید که جزو توانایی های مشکل هر فردی در سراسر زندگی اش به شمار می رود.

۱۰ ج

مله منفی به کودکان

” قول می دهم …”

زیر قول زدن واقعا ناراحت کننده است. لحظه سنگینی است و از آنجاییکه زندگی کاملا غیرقابل پیش بینی است، من پیشنهاد می کنم که کلا این واژه را از دایره لغات خود حذف کنید.

در عوض سعی کنید که کاملا با کودک صادق باشید. ” می دانم که تعطیلات دوست داری با سارا بازی کنی و ما همه تلاشمان را می کنیم که این اتفاق بیافتد. اما خواهش می کنم یادت باشد که بعضی وقتها اتفاقات پیش بینی نشده ای می افتد، من هم تضمین نمی کنم که حتما این هفته این اتفاق بیافتد.” ولی هر زمانی که میگویید کاری را انجام می دهید مطمئن باشید که از پس آن بر می آیید . سر قول ماندن، اعتماد می آورد و زیر قول زدن ارتباط عاطفی شما را زیر سوال می برد پس مراقب حرفی که می زنید باشید، و تا آنجاییکه ممکن است کاری کنید که طبق حرفی باشد که زده اید.

یک نکته ای که باید درباره این مساله اشاره کرد این است که اگر سر قولتان نماندید ، به آن اذعان داشته باشید و از فرزندتان عذرخواهی کنید. به یاد داشته باشید که شما به او یاد می دهید که درزمان بدقولی کردن چگونه رفتار کند . بدقولی کردن چیزی است که اغلب ما حداقل یک بار دچارش می شویم. حتی اگر برای شما مهم نباشد ولی می تواند برای کودک مهم باشد. پس همه سعی خود را بکنید که الگویی از صداقت برای او باشید و چنانچه موفق نبودید حداقل سعی کنید پا پیش گذاشته و مسئولیت آنرا به عهده بگیرید.

۱۰ جمله م

نفی به کودکان

” چیز مهمی نیست”

خیلی وقتها اتفاقاتی می افتند که ما احساسات کودک را نادیده می گیریم، ولی باید واقعا مراقب این قضیه باشید. برای کودک اغلب چیزهایی مهم است که برای ما بزرگسالان اهمیت چندانی ندارند. پس سعی کنید همیشه از دید او به قضیه نگاه کنید. با او همدردی کنید حتی اگر مرزی بین خود و او قائلید و یا به در خواست او پاسخ منفی داده اید.

” من واقعا متوجهم که تو آن چیز را می خواهید اما امروز نمی شود آن کار را انجام داد.” یا ” متاسفم که مایوست می کنم ولی پاسخم منفی است” اینها بهتر از پاسخ هایی هستند که شما برای متقاعد کردن او بکار می برید و به او می فهمانید که خواسته های او واقعا اهمیتی ندارند.

۱۰ جمله منف

ی به کودکان

” همین حالا دست بردار، وگرنه!”

تهدید کودکان معمولا کار خوبی نیست. اول از همه ، شما به آنها مهارتی می آموزید که واقعا دوست ندارید داشته باشند: استعداد بکار بردن زور یا قدرت حیله گری برای گرفتن چیزی که می خواهند حتی وقتی که دیگران تمایلی به این کار نداشته باشند. دوم، شما خودتان را در یک موقعیت ناشیانه قرار می دهید یعنی مجبور می شوید که از تهدیدهای خود دفاع کنید- قرار دادن یک مجازات سختگیرانه در قبال تهدیدی که در حالت عصبانیت کرده بودید- یا می توانید عقب نشینی کنید و به کودکتان یاد دهید که تهدید شما بدون معنی بوده است. در هر حال، باعث می شوید که نتیجه مطلوب را نگیرید و رابطه خود را با کودک خراب کنید.

در حالیکه تهدید نکردن کودک خیلی سخت است، سعی کنید درباره خطرات احتمالی به او هشدار دهید و یا به سمت چیزمناسب تری هدایتش کنید. ” اصلا خوب نیست که برادرت را بزنی. نگران اینم که او تو را بزند و یا او هم در عوض تو را می زند. اگر می خواهی به چیزی آسیب وارد کنید بهتر است آن چیز یک بالش، مبل و یا تخت خواب باشد.” با مطرح کردن یک چنین پیشنهاداتی که امنیت بیشتری هم دارند همچنان به او این اجازه را می دهید که احساساتش را خالی کنید و شما هم بتوانید نقشی در تعیین رفتار او داشته باشد. در نهایت این امر باعث میشود که او خودش و احساساتش را بهتر کنترل کند.

۱۰ جمله منفی ب

ه کودکان

” چرا اینکار را کردی؟”

اگر کودک کاری کرده که شما خوشتان نمی آید ، مطمئنا باید با او صحبت کنید. اما تنشی که در آن لحظه به وجود می آید اجازه نمی دهد که او از اشتباهاتش درس بگیرد. و وقتی که شما از او می پرسید ” چرا؟” شما به او فشار می آورید که به کارش فکر کند و آنرا تحلیل نماید که یک مهارت بسیار پیشرفته حتی برای بزرگتر ها به شمار می رود. در زمان برخورد با چنین پرسشی ، بیشتر کودکان حالت تدافعی به خود گرفته و یا سکوت می کنند.

در عوض، یک مسیر ارتباطی با او برقرار کنید و حدس بزنید که او چه احساسی ممکن است داشته باشد و نیازهای اساسی او چه چیزهایی می تواند باشد. ” مایوس شدی که دوستانت به نظرت گوش ندادند؟ ” با تلاش به درک احساسات و نیازهای او ، ممکن است حتی حس کنید که از عصبانیت خودتان نیز کاسته شده است. ” او دوستانش را کتک زد چون نیاز به فضایی داشت و احساس ترس کرده بود و نمی دانست که با دیگران به چه روشی ارتباط برقرار کند. او تروریست که نیست فقط یک بچه است”


10 جمله منفی به کودکان در پورتال جامع فرانیاز

امیدواریم این پست فرانیاز مورد توجه شما عزیزان قرار گرفته باشد.
همراه ما باشید در پورتال جامع فرانیاز فراترازنیاز
10 جمله منفی به کودکان در پورتال جامع فرانیاز

ارامش همراه با فرانیاز

روانشناسی

فرانیاز فراتر از نیاز

+ نوشته شده در يکشنبه 17 بهمن 1395ساعت 14:10 توسط شقایق | | تعداد بازدید : 5

اعتیاد بچه ها به اینترنت

اعتیاد بچه ها به اینترنت

خطرناکترین نوع اعتیاد محسوب میشود.درجهان امروز، فرهنگ رسانهٔ با برتری اینترنت، فراگیر‌ترین فرهنگ تاثیرگذار جامعه است.مرکز ثقل این تاثیر روی نسل جوان در حال رشد، یعنی جوانان و نوجوانان است . این پدیدهٔ تناقض آلود از یک جهت بهترین و غنی‌ترین بستر رشد، تحول و توسعهٔ زندگی انسان‌ها را فراهم کرده و از سوی دیگر، مسموم‌ترین و آسیب زا ترین فضای فرهنگی و تربیتی را نیز در درون خود دارد. در واقع پدیدهای اینترنت، یک شمشیر دولبه است، هم فرصت است و هم تهدید.با ما همراه باشید در فرانیاز

اعتیاد بچه ها به اینترنت در پورتال جامع فرانیاز


اعتیاد بچه ها به اینترنت

زمانی که پدر برایش رایانه ای خرید و در اتاقش قرار داد، دوازده سال بیشتر نداشت.

والدین او گمان می کردند رایانه می تواند برای فرزندشان مفید باشد.

اولین کاری که او کرد این بود که به شبکه جهانی اینترنت متصل شد و پس از مدتی کوتاه،

اتاق های گفتگو (Chat Room) و پست الکترونیکی (E – mail) را کشف کرد!

برای چند هفته ابتدایی، والدینش او را کنترل می کردند و در باره حفظ اطلاعات

شخصی بر روی شبکه به او هشدار می دادند. اکنون آنها مطمئن بودند که فرزندشان

به سراغ پایگاههای مروج فساد و خشونت نخواهد رفت. از این زمان به بعد، کنترل

خود را قطع کردند و نظارتی بر فرزندشان در گفتگو (Chat) با دوستانش و یا بازی های شبکه ای او نداشتند.

مشکلات، بسیار زود خود را نشان دادند. فرزند آنها بیشتر زمانِ

خود را در اتاقش و با رایانه می گذراند و زمانی که او را مجبور می کردند

که بخشی از روزش را با خانواده بگذراند، ترشرویی می کرد. نمراتش نیز سیر نزولی پیدا کرده بودند.

هر زمان که از رایانه اش دور بود کج خلق بود و اغلب تا نزدیکی های صبح

روی خط (On – Line) باقی می ماند. زمانی که والدینش او را تهدید کردند

که جای رایانه را عوض خواهند کرد با حالتی متخاصم تهدید کرد که به خودش صدمه خواهد زد!

اعتیاد بچه ها ب

ه اینترنت

علایم هشداردهنده اعتیاد اینترنتی

ـ عدم احساس گذشت زمان، در زمان روی خط بودن

ـ استفاده از ساعات خواب و استراحت برای اتصال به اینترنت

ـ آشفتگی و عصبانیت در زمان بروز وقفه بین زمان های اتصال به اینترنت

ـ کنترل چندباره و مرتب پست الکترونیکی در هر روز

ـ کج خلقی کردن در صورت منع شدن از اتصال به اینترنت

ـ استفاده از زمان انجام تکالیف و کارهای روزمره برای استفاده از اینترنت

ـ ترجیح اینترنت بر بودن با خانواده

ـ سرپیچی از زمان تعیین شده جهت استفاده از اینترنت

ـ دروغ گفتن در خصوص مدت زمان اتصال به اینترنت و یا اتصال دزدکی، زمانی که کسی در اطراف نیست!

ـ ایجاد رابطه با کسانی که روی اینترنت هستند

ـ افزایش خستگی و بداخلاقی نسبت به زمان پیش از اعتیاد به اینترنت

ـ اشتیاق فراوان جهت اتصال به اینترنت در زمان دوری از رایانه

ـ از دست دادن شوق شرکت در فعالیت هایی که قبلاً مورد توجه قرار داشته اند

ـ وجود حالت آشفتگی، عصبانیت و افسردگی در زمان هایی که امکان اتصال به اینترنت وجود ندارد.

در زمانی که این امکان فراهم می شود حالات فوق از بین می روند.

اعتیاد بچه ه

ا به اینترنت

اعتیاد اینترنتی چیست؟

این نوع اعتیاد، مشکلی در حال رشد و مولود قرن اطلاعات و اطلاع رسانی است.

دسترسی به اینترنت یک بخش حیاتی در دنیای مدرن و یک ابزار مهم

در آموزش کودکان است و در مدارس، خانه ها و حتی مراکز خرید مورد استفاده قرار می گیرد.

تسلط استفاده از اینترنت نیز یک مهارت بسیار مهم شغلی و تجاری در سال های آتی خواهد بود.

به علاوه، اینترنت یک رسانه سرگرم کننده و اطلاع رسان است. به هر حال،

محاسن ذکرشده برای بسیاری از کاربران اینترنت اغواکننده و فریبنده است،

زیرا اینترنت یک دسترسی ۲۴ ساعته به دنیایی ناشناخته و تحریک کننده را فراهم می کند.

یک کاربر اینترنت می تواند در یک اتاق گفتگو وارد شده و خود را به جای کس دیگری جا بزند

و یا با دیگر کاربران در هر گوشه دنیا به بازی بپردازد. با یک کلیک روی موشواره

(Mouse) می توان به دنیایی وارد شد که در آن از مشکلات دنیای

حقیقی خبری نیست و هر آرزویی به حقیقت خواهد پیوست.

مانند اعتیاد به مواد مخدر، الکل، سیگار و یا کافئین؛

اعتیاد به اینترنت نیز با علایمی همچون افزایش نوسانات اخلاقی، سخن نگفتن

با دیگران و قطع روابط اجتماعی مشخص می شود. کودکان و نوجوانانی که

به اینترنت دلبستگی فراوان پیدا می کنند و در حقیقت به آن معتاد می شوند،

برای ارضای خود ساعت های متوالی بدون وقفه روی خط باقی می مانند و زمانی

که امکان دسترسی به اینترنت را نداشته باشند دچار تشویش، لرزش دست

و عصبانیت می شوند، استراحت و آرامش را فراموش می کنند و به

اینترنت و وسوسه های آن فکر کرده و یا خیالپردازی می کنند.

زمانی که فرصت استفاده از اینترنت را پیدا می کنند، احساس نیازی غیر بازدارنده

به داشتن روابط احساسی در آنها بروز می کند. نیاز به روابط در دنیای غیر واقعی

زمانی بروز می کند که این روابط در دنیای واقعی مورد بی توجهی و غفلت قرار گرفته باشد.

در حقیقت عبارت «اعتیاد اینترنتی»، به طیف وسیعی از رفتارها اشاره می کند. محققان پنج نوع اعتیاد اینترنتی را شناسایی کرده اند:


۱ـ اعتیاد به بازی های شبکه ای:

شامل بسیاری از فعالیت های مختلف اینترنتی است. افراد ممکن است

در بازی های روی خط شرکت کنند، قمار کنند و یا در حراج شرکت کرده و یا خرید کنند.

این اعتیاد بخصوص می تواند برای کاربران بسیار گران تمام شود و یا صورت حساب

اتصال به اینترنت و هزینه کارت های اینترنت را که توسط والدین تأمین می شوند را افزایش دهد.

اعتیاد بچه

ها به اینترنت

۲ـ اعتیاد به روابط انسانی روی شبکه:

ارتباطات روی خط در اتاق های گفتگو، اهمیت بیشتری نسبت به روابط فامیلی

پیدا کرده اند. به علاوه گفتگوهای روی خط با آشنایان اینترنتی، به دنبال خود،

هزینه ارتباطات در دنیای حقیقی را نیز افزایش می دهد. به این نکته توجه کنید

که کاربران پس از دیدار کسی روی اینترنت مشتاق دیدن (واقعی) او می شوند

[که بالطبع هزینه های مرتبط را خواهد داشت]. دیدن کسی که معلوم نیست

همان کسی است که روی اینترنت خود را معرفی کرده است یا خیر؟

اعت

یاد بچه ها به اینترنت

۳ـ اطلاعات نامحدود:

میزان اطلاعات در دسترس اینترنت، نامحدود و بی شماراست.

بعضی کاربران ممکن است دچار وسوسه دستیابی به اطلاعات و طبقه بندی آنها شوند.

حرکت روی «وب جهانی» و استفاده از جستجوهای گسترده در بانک های

اطلاعاتی ممکن است تمام فعالیت های یک کاربر را شامل شود

و البته بروز مراحل بحرانی شوق و وسوسه برای جستجوی بیشتر.

اعت

یاد بچه ها به اینترنت

۴ـ اعتیاد به رایانه:

زمانی که اعتیاد به اینترنت وجود ندارد، بحث اعتیاد به رایانه بسیاری از موارد ذکرشده را می پوشاند.

بازی های رایانه ای غیر شبکه ای می تواند برای بسیاری از افراد وابستگی

شدید به همراه بیاورد. این مشکل در هنگام استفاده از انواع وسایل بازی های

رایانه ای مثل سگا (Sega) و پلی استیشن (Play Station) نیز رخ می دهد.

اعتیاد

بچه ها به اینترنت

۵ـ اعتیاد به عکس اینترنتی:

عکس های مستهجن و شهوت آور بر روی اینترنت به سادگی قابل دستیابی اند.

زمانی که نرم افزارهای کنترل کننده جهت محدود ساختن دسترسی کودکان

به پایگاههای اینترنتی طراحی شدند، بسیاری از پایگاههای غیر اخلاقی نیز راههایی

جهت عبور از این موانع به وجود آوردند. یک کاربر کارکشته اینترنت نیز می تواند

به راحتی از سد این نرم افزارها عبور کند. نوجوانان از جمله کسانی هستند

که معمولاً وقت زیادی را صرف دیدن یا جمع آوری و مبادله عکس های مستهجن می کنند.

حتی ممکن است در اتاق گفتگوی بزرگسالان و یا اتاق هایی که در آنها

هر کس نقش یکی از طرفین رابطه جنسی را بازی می کند وارد شوند که عموما

از نظر سنی بسیار مسن تر هستند. این کودکان و نوجوانان ممکن است

برای ارسال عکس و فیلم نامناسب افراد سوء استفاده گر به دیگران فریفته شوند.


معضل پرنوگرافی روی اینترنت

اعتیاد بچه ها به اینترنت

اعتیاد بچه ها به اینترنت در پورتال جامع فرانیاز


امکان دسترسی از طریق اینترنت به این گونه عکس های غیر اخلاقی

از جمله مواردی است که ذهن بسیاری از والدین را به خود مشغول کرده است.

حتی اگر فرزندانشان به طور مفرط به اینترنت متصل نشوند، یک جستجوی

ساده برای دستیابی به مطالب مفید، ناخودآگاه می تواند به سمت پایگاههای

غیر اخلاقی هدایت شوند. انبوه نامه های الکترونیکی همچون سیل به صندوق

پست الکترونیکی کودکان سرازیر می شوند که همه گونه اطلاعات و مطالب

در این زمینه را ارائه می دهند. البته راههایی همچون استفاده از نرم افزارهای

کنترلی وجود دارد. اغلب برنامه های پست الکترونیکی نیز قابلیت فیلتر و مسدود

ساختن نامه های مختلف را دارند. هر چند همان طور که قبلاً گفته شد بسیاری

از این دست پایگاهها، راههایی برای عبور از موانع ارائه داده اند ولی به هر

حال استفاده از نرم افزارها و کنترل پست الکترونیکی می تواند

به طور قابل ملاحظه ای احتمال دسترسی کودکان و نوجوانان را کاهش دهد.


برخی والدین نیز نگران این مسئله اند که فرزندانشان، نرم افزارهای کنترلی و نصب شده را از کار بیندازند.

برای این منظور نیز برنامه هایی وجود دارند که می توانند به طور نامحسوس

تمامی فعالیت های انجام شده روی رایانه را ثبت کند. این گونه نرم افزارها می توانن

د اطلاعاتی نظیر اینکه چه پایگاههایی مورد بازدید قرار گرفته ان

د و یا گفتگوهای انجام گرفته در اتاق های گفتگو را نمایش دهند.

اعتیاد بچه ها به اینترنت

البته این موارد توصیه شده دقیقا شبیه این است که شما در اتاق فرزندتان

دوربین مخفی نصب کنید، به مکالماتش گوش دهید و یا دفتر خاطرات روزانه اش را بازرسی کنید!

حتی می توانید با حضور او رایانه اش را وارسی کنید و یا می توانید محیط خصوصی او را محدود کنید

و در حقیقت دیوار اطمینان بین خود و فرزندتان را ویران کنید. پس بهتر است راهی

مؤثرتر را امتحان کنید. با او به گفتگو بنشینید و در مورد مسائلی که باعث نگرانی و هراس شما شده اند صحبت کنید.


چه کسانی اعتیاد اینترنتی را گسترش می دهند؟

اعتیاد به اینترنت مختص به سن یا طبقه خاص نیست. مردان و زنان

در سراسر دنیا می توانند به ارتباطات اینترنتی، بازی های اینترنتی، جمع آوری اطلاعات و …

از طریق اینترنت معتاد شوند. شخص خاصی را نیز نمی توانید متهم به اشاعه

اعتیاد اینترنتی کنید. افرادی که از ضعف شدید در روابط اجتماعی رنج می برند کسانی هستند

که به ارتباطات اینترنتی پناه می برند. همچنین اینترنت مفری است

برای کسانی که از مشکلات روانی رنج می برند و دچار تشویش، افسردگی

و عدم اعتماد به نفس هستند. والدین باید فرزندانشان را که به رایانه

و مودم (Modem وسیله برقراری ارتباط بین دو رایانه و یا یک رایانه با شبکه)،

دسترسی دارند برای دوری از بروز مشکلات ذکرشده از طریق اینترنت، تحت نظر داشته باشند.

اعتیاد بچه ها به ا

ینترنت

پیشگیری و درمان

استفاده از اینترنت می تواند تجربه ای لذت بخش و آموزنده باشد.

اما بهتر است پیش از صدور اجازه به کودکان و نوجوانان برای اتصال به اینترنت،

در مورد قوانینی به توافق برسید. شما می توانید راهنمای زیر را

به همراه فرزندان تان، پیش از اتصال به اینترنت مطالعه کنید.

با اینکه این راهنما نمی تواند به تنهایی مانع از فریفته شدن فرزندان تان به وسیله شود،

ولی می تواند به داشتن تجربه ای سالم تر و امن تر در اینترنت کمک کند.


راهنمای حفظ ایمنی در اینترنت:

۱ـ به هیچ عنوان اسم، آدرس، شماره تلفن و هر گونه اطلاعات شخصی خویش را آشکار نکنید.

اعتیاد بچه ها به اینترنت

۲ـ عکس خود را از طریق اینترنت و یا پست الکترونیکی برای هیچ کس ارسال نکنید.

۳ـ با کسانی که روی اینترنت ملاقات می کنید، تماس تلفنی نگیرید و یا قرار ملاقات نگذارید.

۴ـ در صورت دریافت مطالب خشن، زننده، فریبنده و یا هر مسئله ای که

آرامش شما را بر هم می زند، آن را به اطلاع والدین یا معلمین خود برسانید.

۵ـ این نکته را به خاطر داشته باشید که هر آن کس را که روی اینترنت ملاقات می کنید

مجبور به گفتن تمام حقایق راجع به خود و یا هر چیز دیگری نیست. [لذا به هر کسی اعتماد نکنید].

۶ـ هیچ گاه در اتاق های گفتگو وانمود نکنید که کس دیگری هستید.

اعتیاد بچه ها به اینترنت

۷ـ بدون اجازه والدین دستور خرید ندهید و یا برای پیشنهادات مجانی ثبت نام نکنید.

۸ـ به جز به والدین، رمزهای عبور خود را افشا نکنید.


برای اطمینان از رعایت قوانین فوق،

والدین باید در بعضی اوقات به کار فرزندان شان نظارت کنند تا در صورت وجود،

بتوانند هر کدام از علایم هشداردهنده را تشخیص دهند. در صورت بروز هر کدام از

علایم اعتیاد، منع کامل دسترسی به اینترنت نیاز نیست و توصیه نیز نمی شود.

اما ایجاد ساختاری که نهایتا به کاهش این دسترسی تا مرز اعتدال منجر شود، لازم است.

برای مثال ساعات استفاده یک نوجوان از شش ساعت در روز به یک ساعت کاهش یابد.

استفاده از وسایلی مثل ساعت زنگ دار برای نشان دادن مدت زمان اتصال

و نصب یک کپی از دستورالعمل فوق الذکر در اتاق فرزندتان برای اینکه به آن وفادار بماند، می تواند مفید باشد.

اعتیاد بچه ها به اینترنت

اگر رایانه فرزندتان در اتاق او و یا در محلی مجزا قرار دارد،

انتقال آن به مکانی مثل آشپزخانه، اتاق نهارخوری و یا هر مکانی در منزل

که به راحتی بتوان رایانه را مشاهده کرد می تواند به شما کمک کند.

تهیه فهرستی از فعالیت های جایگزین برای زمانی که روی خط نیستند، مفید است.

به تناوب، استفاده از اینترنت را با دیگر سرگرمی های جذاب که قبلاً انجام می شدند، جایگزین کنید و زمان بگذرانید.

استفاده مفرط از اینترنت می تواند پوششی برای مشکلات مختلفی باشد

که فرزندتان با آن روبه روست و یا دیگر مشکلات خانوادگی، تلقی شود.

در این حالت نیاز به درمان هایی خارج از خانه [به کمک متخصصان] احساس می شود.

هر چند حل این نوع مشکلات در خانه بسیار سودمند است. از گروههای

اینترنتی که در برخی از اجتماعات وجود دارند می توانید استفاده کنید و یا

از مشاوران مدرسه و مراکز درمانی محلی کمک بگیرید. البته مراکز درمان اعتیاد

به مواد مخدر و الکل نیز می تواند کمک فکری بکند. مشخص است که تجربیات

آنها درخور اعتیاد اینترنتی نیست ولی می توانند اطلاعات ارزشمندی در اختیار شما قرار دهند.

البته مراکز درمان این گونه از اعتیاد را می توانید روی اینترنت بیابید به شرط آنکه خود دچار اعتیاد نشوید!


● آمار استفاده کنندگان از اینترنت در دنیا :

امروز بیش از یک میلیارد کاربر اینترنتی در دنیا وجود دارد. اینترنت

در سال ۱۳۷۰ توسط مرکز تحقیقات فیزک نظری و ریاضی برای اولین

بار در ایران از همان ابتدا حرکت شتاب آلودگی داشت؛ به طوری که بر اساس

آمار ۴ سالهٔ اخیر از سوی وزارت ارتباطات و فناوری، کاربران اینترنتی، ۲۵ برابر شده است .

سه چهارم کاربران اینترنتی در ایران ۲۱ تا ۳۲ سال سن دارند و این در حالی است

که ۶۴ درصد از کاربران اینترنتی در منزل هم از اینترنت استفاده می‌کنند.


● اعتیاد به اینترنت:

هم زمان با دسترسی گستردهٔ افراد به اینترنت، شاهد نوع جدیدی از اعتیاد به

نام اعتیاد به اینترنت هستیم که مسئلهء خاص عصر اطلاعات است. ”اعتیاد اینترنتی“

اصلاحی بود که اولین بر به وسیله ”یانگ“ در سال ۱۹۹۶ معرفی گردید و مورد توجه

روان پزشکان و درمان گران قرار گرفت . اعتیاد به اینترنت، نوعی اختلال روان شناختی –

اجتماعی است که شامل نوعی وابستگی رفتاری به اینترنت است و استفادهء

بیمارگونه و وسواسی از اینترنت را شامل می‌‌شود. این اختلال طبق

دیدگاه ”یانگ“ کارکردهای انطباقی شخص را مختل می‌سازد .فرد معتاد کسی است

که دست کم ۳۸ ساعت در هفته، وقت خود را صرف استفاده از اینترنت می‌کند.


اعتیاد بچه ها به اینترنت
● آمار اعتیاد به اینترنت در تهران :

بر اساس نتیجه‌های پژوهش ”دکتر معیدفر“ بر روی ۸۰۰ نفر، ۳/۲۴ درصد

از مجموعه کاربران نسبت به اینترنت، به صورت حاد اعتیاد داشته‌اند. این رقم

حدود ۴/۱ کاربران را در بر می‌گیرد. طبق نتیجه‌های این پژوهش بین مسئولیت

پذیری و اعتیاد رابطه معنی داری وجود دارد. یعنی هر چه اعتیاد به اینترنت بیشتر باشد،

مسئولیت پذیری اجتماعی، کمتر می‌شود . هم‌چنین بین اعتیاد اینترنت و عامل‌هائی

از جمله انزوای اجتماعی، ناکامی تحصیلی و کار آئی، فقدان حمایت اجتماعی و

خود باوری رابطهٔ معنی داری وجود دارد. پاسخ گویان به طور میانگین ۱۱ ساعت

و ۲۲ دقیقه در هفته به اینترنت دسترسی دارند و مدت زمان اتصال آنان به طور میانگین

۱ ساعت و ۵۶ دقیقه بوده است. نتیجه‌های این پژوهش نشان می‌دهد

سنی ۱۹ تا ۳۰ سال، افرادی هستنند که به شدت درگیر اعتیاد هستنند.


اعتیاد بچه ها به اینترنت
● ۵ نوع ویژه از اعتبار به اینترنت :

۱) اعتیاد به موضوع های جنسی در کامپیوتر
۲) اعتیاد به موضوع های جنسی در کامپیوتر
۳) اجبار شبکه‌ای
۴) جمع آوری اطلاعات
۵) اعتیاد به رایانه


”گروهل“ الگوی مرضی اعتیاد را پیشنهاد کرده و دو دیدگاه در زمینه ارائه می‌دهد:

۱) علت گرایش افراد به اعتیاد تمایل آنان برای دوری گزیدن از مشکل‌هائی است که در زندگی، شخص با آن ها مواجه است.
۲) مانئن در مرحله اول یا با عبارتی تثبیت در مرحلهٔ اول کار با اینترنت که شامل سه مرحله است:
الف) افسون گری یا وسواس
ب) توهم زدائی یا سرما خوردگی
ج) تعادل


اعتیاد بچه ها به اینترنت
● ۱۰ گام برای زندگی به هنجار (دیویس ۲۰۰۱)

۱) رایانه را به اتاق دیگر منتقل کنید.
۲) موقعی از اینترنت استفاده کنید که کسی در خانه باشد .
۳) برای اینترنت زمان بندی ایجاد کنید.
۴)در زمینهٔ مشکل خود با دیگران صحبت کنید.
۵) تمرین‌های ورزشی انجام دهید .
۶) در اینترنت هرگز از اسم مستعار است استفاده نکنید.
۷) از اینترنت مرخصی بگیرید.
۸) دربارهٔ اعتیاد خود زیاد فکر نکنید.
۹)در قالب گروه‌های حمایتی به سایر معتادان نیز کمک کنید.
۱۰) به افرادی حرفه‌ای ( مشاوران و روان‌شناسان ) مراجعه کنید.


راه‌های گام به گام درمان شناختی – رفتار ( دیویس ۲۰۰۱):

در این روش، درمان شامل ۱۴ هفته مشاوره می باشد که به علت اعتیاد،

قدم به قدم شناسائی شده و در جهت بهبود، گامی موثر به عمل آورده است.

اعتیاد بچه ها به اینترنت


اعتیاد بچه ها به اینترنت در پورتال جامع فرانیاز

امیدواریم این پست فرانیاز مورد توجه شما عزیزان قرار گرفته باشد.
همراه ما باشید در پورتال جامع فرانیاز فراترازنیاز
اعتیاد بچه ها به اینترنت در پورتال جامع فرانیاز

ارامش همراه با فرانیاز

روانشناسی

فرانیاز فراتر از نیاز

+ نوشته شده در يکشنبه 17 بهمن 1395ساعت 14:07 توسط شقایق | | تعداد بازدید : 5

خصوصیت های اخلاقی نوزادان

خصوصیت های اخلاقی نوزادان

آیا کودک از همان روز نخست شاد متولد می شود یا دمدمی؟ به نظر می رسد برخی از کودکان از همان ابتدا روحیه خوبی دارند و شاد هستند و افراد نق‌نقو و مودی را نیز می توان از همان روزهای اول نوزادی تشخیص داد.با ما همراه باشید در فرانیاز

خصوصیت های اخلاقی نوزادان در پورتال جامع فرانیاز


خصوصیت های اخلاقی نوزادان

بعضی از بچه ها حتی وقتی از درخت پایین می افتند هم لبخند به لب دارند

اما بعضی دیگر فقط برای اینکه روی بستنی آنها شکلات وجود ندارد،

جیغ و داد سر می دهند و اعصاب همه را به هم می ریزند. آیا شادی کودکان ذاتی است؟

بسیاری از دانشمندان و حتی والدین پاسخشان به این سوال مثبت است.

به عنوان والدین کودک، آگاهی از ذات و ماهیت اخلاقی کودک به شما کمک می کند

تا او را به بهترین روش تربیت کنید تا بزرگسالی آرام و خوبی داشته باشد.


خصوصیت های اخلاقی نوزادان

آیا کودکان شاد متولد می شوند؟

البته لیز الیوت، نویسنده کتاب های تخصصی کودک اعتقاد دارد خوشحالی

و شادی کودکان به هیچ عنوان ذاتی نیست و فقط یک حالت روحی است

و عناصر خلق و خوی کودکان – خوش بین یا بدبین بودن او یا خجالتی یا پررو بودنش –

می توانند تعیین کنند آیا کودک در آینده شاد، غمگین یا دمدمی خواهد بود.

دانشمندان نیز هنوز هیچ نوع ژنی که بتوانند آن را ژن خوشحالی یا دمدمی بودن

بنامند در مغز پیدا نکرده اند. اما تحقیقات مختلفی نشان داده اند، خلق و خوی کودکان –

احساست اولیه و اجتماعی بودن آنها – ریشه در مغز آنها دارد.

خصوصیت های اخلاقی نوزادان

بنابراین، اگر کودک در سن پیش دبستانی بسیار حساس و عصبی باشد،

احتمال اینکه در نوجوانی غمگین و در بزرگسالی افسرده شود، زیاد است.

البته این اعتقادات الیوت است و تاکید دارد که رشد دوران کودکی علاوه بر ذات،

با خوراک و محیط زندگی او نیز ارتباط مستقیم دارد.

اینکه محیط و خوراک کودک چگونه باشد می تواند او را شاد یا غمگین کند.

البته خوشحالی های ناشی از محیط ماندگار و پایدار نیستند.

شخصیت کودک توسط بخش جلویی مغز کنترل می شود.

این جایی است که دانشمندان می توانند احساسات مثبت و منفی انسان

را به آن نسبت دهند. ما انسان ها، احساسات خوب را در کورتکس جلویی سمت

چپ و احساسات بد را در کورتکس جلویی سمت راست مغز تجربه می کنیم.

به همین دلیل، افرادی که روحیه شاد و احساسات مثبت بیشتری دارند، سمت چپ مغزشان فعال تر است.

خصوصیت های اخلاقی نوزادان

نیمه های چپ و راست بخش جلویی مغز با توجه به تجربیات کودک

تغییر شکل می دهند. یکی از این تجربیات، ارتباط کودک با والدینش است.

پس سعی کنید مغز کودک خود را به بهترین شکل پرورش دهید و آن را متعادل نگهدارید.



خصوصیت های اخلاقی نوزادان در پورتال جامع فرانیاز


امیدواریم این پست فرانیاز مورد توجه شما عزیزان قرار گرفته باشد.
همراه ما باشید در پورتال جامع فرانیاز فراترازنیاز
خصوصیت های اخلاقی نوزادان در پورتال جامع فرانیاز

ارامش همراه با فرانیاز

روانشناسی

فرانیاز فراتر از نیاز

+ نوشته شده در يکشنبه 17 بهمن 1395ساعت 13:44 توسط شقایق | | تعداد بازدید : 6

بچه هایی دور از بچگی کردن

بچه هایی دور از بچگی کردن

یادش بخیر بازی‌های بچگی؛ بازی‌هایی پر از جنب و جوش و هیاهو، بازی‌هایی که فقط لازم بود تندتر بدوی تا برنده شوی یا این‌که باید حواست را بیشتر جمع می‌کردی تا بقیه را از دور بازی‌ها بیرون کنی، یادش بخیر…..همراه ما باشید در فرانیاز

بچه هایی دور از بچگی کردن در پورتال جامع فرانیاز


بچه هایی دور از بچگی کردن

نام چند بازی دوران کودکی خود را به خاطر دارید؟

یکی، دو تا، سه تا یا آنقدر بچه شیطانی بوده‌اید که شمار آن از دستتان در رفته است؟

تقریبا می‌توان گفت که جواب کودکان دهه‌های ۵۰ و ۶۰، هفت سنگ،

چوب و چرخ، دسش ده، شاه-دزد-وزیر، اسم فامیل، لی لی و …. است.

همینطور که این نسل به دهه‌های ۶۰ و ۷۰ می‌رسید بازی‌های جدید

و خلاقانه تری به آنها اضافه شد، این دو نسل دوران مزاحمت‌های تلفنی

کودکانه و آزار مردم به طرق مختلف از جمله زدن زنگ خانه‌ها راس

ساعت ۲ و ۳ بعداز ظهر، ترقه بازی‌های وقت و بی وقت و البته بازی‌های کم

خطری مانند آب پاشی، استپ هوایی، بالا بلندی، گرگی رنگی و هزاران بازی من‌درآوردی دیگر بود!


تا پایان این دو دهه، همه چیز داشت خوب پیش می‌رفت و بچه‌ها واقعا سرخوش بودند

و نصف بیشتر عمر خود را در کوچه و خیابان، مشغول بازی و شیطنت سپری می‌کردند.

اما با آغاز دهه ۸۰ و یکه تازی کامپیوتر، بازی‌ها رنگ مدرن تری به خود گرفت؛

کم کم توپ‌های پلاستیکی راه راه و لیگ‌های فوتبال محله‌ای و گرگم به هواها

جای خود را به آتاری، سگا و میکرو داد.اکنون دیگر دهه ۹۰ شده،

دیگر کمتر می‌توان کودکان را در کوچه و خیابان مشغول بازی و سر و صدا دید،

حالا دیگر قوانین مجتمع‌های مسکونی بازی‌های سر ظهر، شب و نصف

شب و کلا همه را ممنوع کرده، اگر هم کمی سر و صدا در کوچه‌ها شنیده شود،

والدین برای همدیگر شاخ و شانه می‌کشند و یکدیگر را متهم به عدم تربیت صحیح فرزند می‌کنند!


حالا دیگر هر جای شهر قدم بگذاری محال است که گیم نت‌ها را مملو از کوکان زیر ۱۰ سال و بعضا بالای ۲۰ سال نبینی!

تنوع بازی‌های رایانه‌ای را هم که نگو و نپرس! گویی دیگر بچه‌ها “بچگی”‌ نمی‌کنند و هرچه زودتر می‌خواهند

به دنیای بزرگسالان وارد شوند و خلاصه بگویم که بچه‌ها واقعا “سوسول”‌ شده‌اند.

روانشناسان علت این امر را غفلت و سهل انگاری والدین در درک روحیات

و نیازهای دوران کودکی و البته مدرن شدن هرچه بیشتر زندگی‌ها می‌دانند

انجام بازی‌های خارج از منزل برای شکوفایی حس آزادی، کنجکاوی، خطر پذیری

و آزمون و خطای کودکان یک الزام محسوب می‌شود. کودکان به فرصتی نیاز دارند

تا ناشناخته‌ها، غیر مترقبه‌ها و حوادث ماجراجویی و در حقیقت “کودکی”‌ خود را کشف کنند.


بازی‌های قدیمی راهی برای تقویت مهارت‌های زندگی

همان‌طور که همه می‌دانیم، بازی‌های ساده قدیمی خیلی بیشتر از بازی‌های

خشن کامپیوتری که این روزها طرفداران زیادی هم پیدا کرده، در بهبود عملکرد

بچه‌ها و آموزش مهارت‌های زندگی به آنها نقش داشته است. البته همان‌طور که

بارها گفته شده، بازی‌های کامپیوتری هم در صورتی که بدرستی انتخاب شود و

برای مدت زمان معینی نیز کودک را مشغول کند، فوایدی دارد ولی این مساله به

هیچ وجه به معنای نادیده گرفتن اهمیت بازی‌های سنتی و پر جنب و جوش قدیمی نیست.

بچه هایی دور از بچگی کردن

روان شناسان کودکان را تشویق به گِل بازی و بازی کردن با چمن، سنگ و شن می‌کند

که معمولا از نظر مادران ایرانی تفریح پر میکروبی شناخته می‌شود

اما از نظر آنان این نوع بازی ها، تفریحات سازنده محسوب می‌شود.


بازی‌های خارج از منزل و هم‌بازی شدن با سایر کودکان در کوچه

و انجام بازی‌هایی نظیر خاله بازی، پیش بینی وضع هوا(البته به طور نه چندان علمی!)

و درختکاری همواره تاکید شده، چرا که کودک می‌آموزد در شرایط و هنگام رویارویی

با افراد مختلف خارج از منزل چگونه واکنش نشان دهد و همین امر

روابط اجتماعی او را به گونه‌ای صحیح شکل می‌دهد.

هرچند بازی‌های خارج از منزل می‌توانند کودک را دچار ویروس و میکروب کنند

اما پیامدهای سلامتی این بازی‌ها نظیر جنب و جوش و تنفس هوای آزاد و

احساس سبک بالی کودکانه بسیار بیشتر از مضرات آن خواهد بود.تحقیقات نشان داده

کودکانی که بیشتر وقت خود را در خارج از منزل سپری می‌کنند احتمال بسیاری دارد

که در بزرگسالی به پیاده روی، باغبانی، دوچرخه سواری و کوهنوردی روی بیاورند

که عدم انجام همگی این موارد ذکر شده نیز به بحران سلامت این سال‌ها تبدیل شده است.

بچه هایی دور از بچگی کردن


روان شناسان چند دلیل را بر ضرورت انجام بازی‌های خارج از منزل برای کودکان ذکر می‌کند، از جمله این که:


– جست وخیز باعث تقویت سیستم قلبی عروقی، کاهش خطر بیماری‌های قلبی و کنترل فشار خون و کلسترول بدن کودکان می‌شود.

– داشتن فعالیت مکرر باعث حفظ و نگه داری مناسب حجم استخوان کودکان می‌شود.

بچه هایی دور از بچگی کردن

– برای کودکانی که بیشتر وقت بازی خود را خارج از منزل سپری می‌کنند احتمال اندکی برای ابتلا به نزدیک بینی وجود دارد.

– بازی و دنبال هم گذاشتن کودکان باعث تقویت و حفظ بافت عضلانی بچه‌ها می‌شود.

– بازی‌هایی که با فعالیت زیاد همراه باشد باعث می‌شود تا کودک گلوکز را

به عنوان منبع انرژی مصرف کند و در نتیجه توانایی بدن در مصرف انسولین

بهبود پیدا می‌کند و بالطبع آن خطر ابتلا به دیابت نیز کاهش پیدا می‌کند.

– بدو بدوهای معمول بازی‌های کودکانه، مواد شیمیایی مغز را تحریک کرده و ثابت

شده که علائم افسردگی و اضطراب را کاهش داده و اعتماد به نفس و عزت کودکان را افزایش می‌دهد.


از سوی دیگر روان شناسان پر مشغله بودن والدین و عدم اطمینان از امنیت

محیط خارج از منزل، ورود تلویزیون، کامپیوتر و بازی‌های ویدیویی به

محیط رشد کودکان را دلیل محروم گذاشتن بچه‌ها از بازی بیرون منزل می‌دانند.

آنان محیط خارج از منزل را بهترین مکان برای یادگیری و کسب تجربه معرفی

کرده که کودک با ورود به آن، تمام حس‌های خود را برای درک این محیط به کار می‌گیرد.

بچه هایی دور از بچگی کردن

بچه‌هایی که در فضای باز بازی می‌کنند، معمولاً ماجراجو و کنجکاو هستند

و انگیزه بیشتری از سایر بچه‌ها دارند. در ضمن، آنها بهتر از بقیه متوجه

خطرات می‌شوند و بهتر هم می‌توانند با خطرات مقابله کنند.

وقتی کودک پای خود را بیرون از منزل می‌گذارد، حس خود مختاری، تصمیم گیری

مستقل و شناخت محیط را از دیدگاه خود می‌آموزد. جست خیز و شیطنت،

جیغ و فریاد همگی نیازهای یک کودک است که معمولا در خانه مورد سرکوب قرار می‌گیرند

ولی می‌توان با بیرون بردن بچه‌ها اجازه تخلیه انرژی را به آن ها داد و به تجربیات حسی، دیداری و شنیداری‌شان توجه کرد.

بچه هایی دور از بچگی کردن


نکته آخر

اینکه زوج‌های عزیز، زمانی نام پدر و مادر برازنده شماست که به

خوبی نقش والدین را نه فقط با تدارک خوراکی‌های رنگارنگ و آخرین برند کامپیوتر،

بلکه با درک خصوصیات و نیازهای سنی کودکتان و مهیا کردن زمینه‌های “بچگی کردن”‌

صحیح کودکان ایفا کنید. در ضمن هیچ کودکی تا به حال از بازی در

کوچه و خیابان نه بزهکار و مجرم شده و البته نه سرطان پوست گرفته!


بچه هایی دور از بچگی کردن

بچه هایی دور از بچگی کردن در پورتال جامع فرانیاز

امیدواریم این پست فرانیاز مورد توجه شما عزیزان قرار گرفته باشد.
همراه ما باشید در پورتال جامع فرانیاز فراترازنیاز
بچه هایی دور از بچگی کردن در پورتال جامع فرانیاز

ارامش همراه با فرانیاز

روانشناسی

فرانیاز فراتر از نیاز

+ نوشته شده در يکشنبه 17 بهمن 1395ساعت 13:43 توسط شقایق | | تعداد بازدید : 6